16 ನವೆಂಬರ್ 2017

ಕೃಷಿ ಸುಲಭಕ್ಕೆ "ಯಂತ್ರ" ಕಟ್ಟುವ ನಮ್ಮೂರ ತಂತ್ರಜ್ಞರು...!



                                                              ( ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಚಿತ್ರ)


ಕೃಷಿಕ ಗೋವಿಂದ ರಾವ್ ಸುಮಾರು 10 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ರಿಕ್ಷಾವನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿ ಅಡಿಕೆ ತೋಟದ ಒಳಗೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಸ್ತೆಯೂ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ದವಾಯಿತು. ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬಗ್ಗೆ ಅಂದು ಚರ್ಚೆಯಾಯಿತು. ಬಹುತೇಕ ಕೃಷಿಕರು "ಇದಾಗದು" ಎಂದರು...!. ಗೋವಿಂದ ರಾವ್ ಸೊಪ್ಪು ಸಾಕಲಿಲ್ಲ. ಅವರು 10 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರದ ಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದರು.
ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ,ಟಿವಿಗಳಲ್ಲಿ  ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಳೆ ಕೊಚ್ಚುವ ಯಂತ್ರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿತು. ಕೃಷಿಕರ ತೋಟಕ್ಕೂ ಇಳಿಯಿತು. ಆಗಲೂ ಚರ್ಚೆಯಾಯಿತು. ಅನೇಕರು ಕೃಷಿಕರು "ಇದು ನಮಗೆ ಆಗದು" ಎಂದರು...!. ಹೊಸ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡರು, ಸವಾಲು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ.

ಇಂದು ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲಾ ಕೃಷಿಕರ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಇಣುಕಿದರೆ ಯಂತ್ರಗಳ ಸದ್ದು ಕೇಳುತ್ತದೆ. ತೋಟದ ಒಳಗಡೆ ಅಟೋದ ಬದಲಾಗಿ ಸುಧಾರಿತ ಯಂತ್ರಗಳು ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಮಿನಿ ಜೆಸಿಬಿ ಮಣ್ಣು ಅಗೆಯುತ್ತದೆ, ಮಣ್ಣನ್ನು ಹೊನ್ನು ಮಾಡುವುದು  ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಇದೆಲ್ಲಾ ಕೇವಲ 10 ವರ್ಷದ ಬದಲಾವಣೆಯಷ್ಟೇ...! ಇಲ್ಲಿ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲೇಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಬಂದಿತು. ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಸವಾಲುಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ನೀಡುವಷ್ಟು ಯಂತ್ರಗಳ ಬಳಕೆ, ಆವಿಷ್ಕಾರದ ವೇಗ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ಮಾತ್ರವೇ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಈ ಬದಲಾವಣೆಯ ಹಿಂದೆ, ಯಂತ್ರಗಳ ಆವಿಷ್ಕಾರದ ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮದೇ ಊರಿನ ತಂತ್ರಜ್ಞರ ಕೈವಾಡ ಇರುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮದೇ ತೋಟದ ನಡುವೆ ಓಡಾಡಿದ ಹುಡುಗರ ಶ್ರಮ ಇರುತ್ತದೆ. ಯುವಕರ ಪ್ರಯತ್ನ ಇರುತ್ತದೆ. ಬಹುತೇಕ ಕೃಷಿಕರ ಮಕ್ಕಳು ಓದುತ್ತಾ ಓದುತ್ತಾ ಕೃಷಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ, ಹಳ್ಳಿ ಬಿಟ್ಟು, ಕೃಷಿ ಬಿಟ್ಟು ರಾಜಧಾನಿ ಸೇರುತ್ತಾರೆ ಎಂದೇ ಚರ್ಚೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲೂ ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಇರುವ, ಕೃಷಿ ಮೇಲೆ ಬದುಕು ಕಟ್ಟುವ ಆಸೆಯುಳ್ಳ ಯುವ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕೃಷಿ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನ ಸ್ವತ: ಮನಗಂಡು ಅವುಗಳ ನಿವಾರಣೆಗೆ ನಗರದಲ್ಲೋ, ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲೂ ಕುಳಿತು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಸುಲಭ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಕೆಲಸ ನಮ್ಮೂರಿನ ತಂತ್ರಜ್ಞರು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿಯ ಕೊರತೆ ಎಂದರೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ...!.
ಯಂತ್ರಮೇಳ ಅಥವಾ ಕೃಷಿ ಮೇಳಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಅಥವಾ ಕೃಷಿಕರೇ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಿದ ವಿವಿಧ ಯಂತ್ರಗಳು ಇರುತ್ತದೆ. ಮೇಳದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಆವಿಷ್ಕಾರದ ಬಳಿ ಬಂದಾಗ, ಎರಡೇ ಸಿದ್ಧ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇರುತ್ತದೆ. "ಇದೆಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ" , "ಇದು ಹೇಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ...?" ಇದರ ಜೊತೆಗೇ "ಇದು ನಮಗೆ ಆಗದು...." , "ಮಾರ್ಕೆಟ್‍ನಲ್ಲಿ ಸಿಗದ ಮೇಲೆ ಏಕೆ ನೋಡುವುದು...."...!.ಇಂತಹ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಿಂದಲೇ ಬಹುತೇಕ ಯುವಕರ ಕೃಷಿ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ನಿಂತಿದೆ. ಕೃಷಿಕರೇ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ ವಿವಿಧ ಯಂತ್ರಗಳು ಮೂಲೆಗುಂಪಾಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಆಗಬೇಕಾದ್ದು ಎರಡೇ ಎರಡು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹದ ಮಾತು, ಜೊತೆಗೆ ನಮಗೆ ಹೇಗೆ ಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಸಲಹೆ. ಇದೆರಡು ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ಸಂಶೋಧನೆಗಳೇ ಮುಂದೆ ಯಂತ್ರಗಳಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಹದ್ದು ಒಂದಲ್ಲ, ಎರಡಲ್ಲ..!

ಕರಾವಳಿ ಮತ್ತು ಮಲೆನಾಡು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಿಕೆಯೇ ಪ್ರಮುಖ ಕೃಷಿ. ಇಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ ಹೆಚ್ಚು.ಅಡಿಕೆ ಕೊಳೆರೋಗಕ್ಕೆ ಔಷಧಿ ಸಿಂಪಡನೆ, ಕೊಯ್ಲು ಮಾಡುವುದು , ಮರ ಏರುವುದು  ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ಇಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ತಲೆನೋವು. ಕಾರ್ಮಿಕರದ್ದೇ ಸಮಸ್ಯೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ವಿವಿಧ ಯಂತ್ರಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗಿದೆ.

ಶಿವಮೊಗ್ಗದ ಗಾಜನೂರು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ಶೆರ್ವಿನ್ ಮೆಕ್ಯಾನಿಕಲ್ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಪದವಿಧರ. ಇವರ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಅಡಿಕೆ ಕೃಷಿಯೇ ಆಧಾರ. ಕೃಷಿ ಸಮಸ್ಯೆ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಬಲ್ಲ ಇವರು ಅಡಿಕೆ ಕೊಯ್ಲು ಮಾಡಲು ಯಂತ್ರವೊಂದನ್ನು ಸಿದ್ದಪಡಿಸಿದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಬೀಟಲ್‍ನಟ್ ರ್ಯಾಪರ್ ಅಂತ ಕರೆದರು. ಈ ಯಂತ್ರಕ್ಕೆ ಚಿಕ್ಕ ಇಂಜಿನ್ ಅಳವಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಎರಡು ಚಕ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಅಡಿಕೆ ಮರವನ್ನು ಏರಿ ಯಂತ್ರದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸುವ ಬ್ಲೇಡ್ ಮೂಲಕ ಅಡಿಕೆ ಗೊನೆ ಕತ್ತರಿಸಿ ಅಡಿಕೆ ಸಹಿತ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಬಳ್ಳಾರಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಸಿರಗುಪ್ಪ ತಾಲೂಕಿನ  ಯಲ್ಲಪ್ಪರವಿ ಎಂಬ ಎಂಟೆಕ್ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಭತ್ತದ ಗದ್ದೆಗೆ ಔಷಧಿ ಸಿಂಪಡಣೆಗೆ ಡ್ರೋನ್ ಮಾದರಿಯ ಯಂತ್ರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಯಂತ್ರ ಕಂಡುಬಂದರೂ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಇದರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಭತ್ತದ ಬೆಳೆಗೆ ಉಪಯೋಗವಾಗುವ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಯಶಸ್ಸು ಕಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಇವರಿಗೆ ಕಾಲೇಜು ಹಾಗೂ ಕೃಷಿಕರು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡಿದರು.

ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲೂ ಅಡಿಕೆ ಕೊಳೆರೋಗಕ್ಕೆ ಔಷಧಿ ಸಿಂಡಪಣೆಗೆ ಧರ್ಮಸ್ಥಳ ಬಳಿಯ ನಿಡ್ಲೆಯ ಅಡಿಕೆ ಬೆಳೆಗಾರ ಕುಟುಂಬದಿಂದ ಬಂದ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಅವಿನಾಶ್ ರಾವ್ ಎಂಬವರು ಡ್ರೋನ್ ಮಾದರಿಯ ಯಂತ್ರ ತಯಾರು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ಬಹುತೇಕ ಯಶಸ್ಸು ಕಂಡಿದೆ. ಕೊಳೆರೋಗಕ್ಕೆ ಔಷಧಿ ಸಿಂಪಡಣೆ ಇನ್ನು ಸಿಲಭವಾಗಲಿದೆ. ಈಗಾಗಲೇ ಅಂತಿಮ ಹಂತ ತಲಪಿದ ಈ ಯಂತ್ರವನ್ನು ನವೆಂಬರ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ  ಧರ್ಮಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶನಗೊಂಡು ಉದ್ಘಾಟನೆಗೊಳ್ಳಲಿದೆ. 2008 ರಿಂದ ಈ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವರಿಗೆ ಕ್ಯಾಂಪ್ಕೋ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡಿತ್ತು.
ಇನ್ನು ಶಿವಮೊಗ್ಗದ ಯುವಕರ ತಂಡ, ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಕೃಷಿಕ, ಸುಳ್ಯದ ಕೃಷಿಕ ಗಣಪ್ಪಯ್ಯ ಅವರ ಪ್ರಯೋಗ..... ಹೀಗೇ ವಿವಿಧ ಕೃಷಿ ಯಂತ್ರಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗಿದೆ.
ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪಾಸಿಟಿವ್ ಆಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡಬೇಕಾದ್ದು ಅಗತ್ಯ. ಇಂದಲ್ಲ, ಮುಂದಿನ 10 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರದ ಕೃಷಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚನೆ ನಡೆಯಬೇಕು. ಲೋಪಗಳೇ ಯಂತ್ರದ ಸೋಲಿನ ಕಾರಣವಾಗಬಾರದು, ಆ ಲೋಪಗಳೇ ಸುಧಾರಣೆಯಾಗಿ ಭವಿಷ್ಯದ ಸುಭದ್ರ ಕೃಷಿಗೆ ನಾಂದಿಯಾಗಬೇಕು. ನಮ್ಮದೇ ಊರಿನ ಯಂತ್ರ ಕಟ್ಟುವ ತಂಡಕ್ಕೆ ನಾವೇ ಬೆಂಗಾವಲಾಗಬೇಕು. ಅಂದು ಕೃಷಿಕ ಗೋವಿಂದ ರಾವ್ ರಿಕ್ಷಾವನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿ ಮುಂದಡಿ ಇರಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಇಂದು ಕಾರ್ಮಿಕರ ಸಮಸ್ಯೆ ತಲೆದೋರಿಲ್ಲ, ಕಳೆಕೊಚ್ಚುವ ಯಂತ್ರ ಬಳಕೆ ಮಾಡಿದ್ದರ ಪರಿಣಾಮ ನಿಗದಿತ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಕೃಷಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂದು ಅವರೂ ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರೆ ಇಂದಿಗೂ ಕೃಷಿ ಯಂತ್ರಗಳು ಅವರತ್ತ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ...!. ಮಣ್ಣು ಹಸನಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ...ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

(  ಮಣ್ಣಿಗೆ ಮೆಟ್ಟಿಲು - ಹೊಸದಿಗಂತ - 8-11-2017 )




30 ಅಕ್ಟೋಬರ್ 2017

ಗಿಡ ಸಹವಾಸದಿಂದ "ಸಮೃದ್ಧ" ಕೃಷಿ....!, ಗಿಡಗೆಳೆತನದಿಂದ ಸಸ್ಯವೈವಿಧ್ಯ...!




"ಮನುಷ್ಯರ ಗೆಳೆತನಕ್ಕಿಂತ ಗಿಡಗೆಳೆತನ ಎಷ್ಟೂ ನೆಮ್ಮದಿ" ಅಂತ ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಕೀರ್ತಿಶೇಷ ಕಾಂತಿಲ ವೆಂಕಟ್ರಮಣ ಜೋಯಿಸರು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ವೆಂಕಟ್ರಮಣ ಜೋಯಿಸರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಬಗೆಯ ಸಸ್ಯ ವೈವಿಧ್ಯವಿತ್ತು, ಸಮೃದ್ಧ ಕೃಷಿ ಇತ್ತು. ಹೊಸ ಹೊಸ ಬಗೆಯ ಹಣ್ಣಿನ ಗಿಡಗಳು, ವಿನೂತನ ಬಗೆಯ ಸಸ್ಯಗಳು ಕಾಣಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇದೆಲ್ಲಾ"ಸಮೃದ್ಧಿ"ಯಿಂದ ತಂದದ್ದು ಎಂದು ಅವರು ಆಗಾಗ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಸಮೃದ್ಧಿ ಎಂದರೆ ಏನು ಎಂದು ತಿಳಿಯಲು ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳೇ ಬೇಕಾದವು. ಈಗ ಆ ಸಮೃದ್ಧಿಗೆ ರಜತ ಸಂಭ್ರಮ. 

"ಕೃಷಿ ಎಂದರೆ ಮಣ್ಣು ಹದ ಮಾಡುವುದು  ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ಕೃಷಿ, ಗಿಡಗಳ ಬೆಳೆಸುವುದೂ ಇರಬೇಕು. ಇದೆಲ್ಲಾ ಕೃಷಿಗೆ ಪೂರಕ" ಎಂದು ಸುಬ್ರಾಯ ಭಟ್ಟರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ವೈವಿಧ್ಯತೆ ತರುವುದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಒಂದು ತಂಡ , ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಮನಸ್ಸು ಇರಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರವೇ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ಕೃಷಿಗೆ ಪೂರಕ ವಾತಾವರಣ ಸೃಷ್ಠಿಯಾಗಬಲ್ಲುದು. ಇಂತಹ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ್ದು 1993 ರಲ್ಲಿ. ಪುತ್ತೂರಿನಿಂದ ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ಕೃಷಿಕ ಪರ ಮಾಧ್ಯಮ ಅಡಿಕೆ ಪತ್ರಿಕೆ ಇದಕ್ಕೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸಿತು. ಅದುವೇ "ಸಮೃದ್ಧಿ". ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಗಿಡಗೆಳೆತನವನ್ನು ಸಮೃದ್ಧಿ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ವಿವಿಧ ಹೊಸ ಹೊಸ ಗಿಡಗಳನ್ನು ಮಲೆನಾಡಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದೆ. ಸಮೃದ್ಧಿ ಬಳಗದ ಸದಸ್ಯರ ನಡುವೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೊಸ ಸಸ್ಯಗಳ ವಿವರ, ಇನ್ನೂ ಹೊಸದರ ಶೋಧ, ಈ ಗಿಡಗಳ ಗುಣವಿಶೇಷಗಳ ಈ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಚರ್ಚೆ. ಹೊಸ ತೋಟಗಳ ವೀಕ್ಷಣೆ. 
"ಸಾವಯವ ಕೃಷಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಆಸಕ್ತಿಯಿದ್ದ ನನಗೆ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಸಸ್ಯವೈವಿಧ್ಯದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಆಸಕ್ತಿ ಮೂಡಿತು, ವಿನಿಮಯವಾಗಿ ಬಂದ ಹಲವು ಗಿಡಗಳು ಈಗ ನನ್ನ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದಿವೆ. ತರಕಾರಿಯಲ್ಲೂ ಸ್ವಾವಲಂಬಿ ಯಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಪುತ್ತೂರಿನ ಕೃಷಿಕ ಎ.ಪಿ.ಸದಾಶಿವ ನೆನೆದರೆ, ಕರಿಂಗಾಣದ ಡಾ.ಕೆ.ಎಸ್.ಕಾಮತ್‍ರ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತಿದರೆ ಆಗಾಗ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಬನಾರಸ್ ನೆಲ್ಲಿ,  ಹುಣಸೆ, ಪಾಲೂರ್ - ವನ್ ಹಲಸು, ಇದು ಕಾಂಚಿಕೇಳ ಬಾಳೆ.. ಇವೆಲ್ಲಾ ಸಮೃದ್ಧಿ ಮೂಲಕವೇ ಬಂದಿವೆ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಈಗ ಆಸಕ್ತಿ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಗಿಡ ಗೆಳೆತನದ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಕೂಟ ಅಷ್ಟೇ. ಚಿಂತನೆ ಮಾತ್ರಾ ದೊಡ್ಡದು. ವೆನಿಲ್ಲಾದ ಕಾಲ ಅದು, ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ವೆನಿಲ್ಲಾ ಬಗ್ಗೆ ಭಾರೀ ಬೇಡಿಕೆ ಬಂದಿದ್ದರೆ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಈ ಚಿಂತೆ ಅಂದು ಇದ್ದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರೆಲ್ಲಾ ಅದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನವೇ ಗಿಡ ನೆಟ್ಟಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಗೆಳೆತನಕ್ಕಾಗಿ. ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ...!. ಇದರ ಉದ್ದೇಶವೇ ಅದು, ತರಕಾರಿ, ಅಲಂಕಾರಿಕ ಹೂವಿನ ಸಸ್ಯಗಳು, ಹಣ್ಣಿನ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಔಷಧೀಯ ಗಿಡಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವು, ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸಂರಕ್ಷಿಸಿ, ಹವ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಬೆಳೆಸುವುದು ಮುಖ್ಯ ಲಕ್ಷ್ಯ. ಕಳೆದ 25 ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಇದೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸಮೃದ್ಧಿ ಬರುತ್ತಿದೆ. 
ಇದು ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಿದೆ, ಸುಮಾರು 1990 ರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಡಿಕೆ ಧಾರಣೆ ಏರಿಕೆ ಕಂಡಿತು, ತೋಟಗಳು ಬೆಳೆಯತೊಡಗಿತು. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ತರಕಾರಿ, ಹಣ್ಣು, ಗಿಡಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆಸಕ್ತಿಹೊಂದಿದ್ದ ಸಾಕಷ್ಟು ಕೃಷಿಕರಿದ್ದರು. ಇವರದೇ ಒಂದು ಕೂಟ ಏಕೆಮಾಡಬಾರದು ಎಂದು ಅಡಿಕೆ ಪತ್ರಿಕೆ ಚಿಂತಿಸಿತು. ಸಸ್ಯಪ್ರೇಮಿಗಳನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸುವ ಗಿಡಗೆಳೆತನದ 'ಸಮೃದ್ಧಿ' ಹುಟ್ಟಿತು. ಪುತ್ತೂರು, ಬಂಟ್ವಾಳ, ಕಾಸರಗೋಡು ತಾಲೂಕುಗಳ ಹಲವು ಕೃಷಿಕರು ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡರು. ತಮ್ಮ ತೋಟದ ಅಪರೂಪದ ಸಸ್ಯಗಳೋ, ಬೀಜಗಳ ಕುರಿತಾಗಿ ಮಾತ್ರ  ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸಿದವರು ವಿನಿಮಯಕ್ಕೂ ಶುರು ಮಾಡಿದರು. ತಮಗೆ ಪರಿಚಯವಿಲ್ಲದ ಬೀಜ, ಸಸ್ಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಗಳಿಗೆ ತೋರಿಸಿ ಅದರ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಅಪರೂಪದವುಗಳನ್ನು ಸಮೃದ್ಧಿ ಸಭೆಗೆ ತಂದು ಇತರರಿಗೆ ವಿವರಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಚಾಲನೆ ಸಿಕ್ಕಿತು.  ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯಾದ್ಯಂತ ಈ ರೀತಿ ವಿನಿಮಯ ರೂಪದಿಂದ ವಿಶೇಷ ಜಾತಿಯ ಗಿಡಗಳು ಹರಡಿಕೊಂಡಿತು. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಮಾಸಿಕ ಪ್ರವಾಸ, ವಿಶೇಷ ಕೃಷಿಕರ ಭೇಟಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆರಂಭವಾದವು. ಈ ಸಂದರ್ಭ ಕೃಷಿ ಮಾಹಿತಿ ವಿನಿಮಯ, ಹೊಸಪ್ರಯೋಗ, ಶ್ರಮ ಉಳಿಸಲು ಮಾಡಿದ ಜಾಣ್ಮೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈಗಲೂ ಅದು ಮುಂದುವರಿದಿದೆ. ಆರಂಭದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಮ್ಚಿಕಾಯಿ, ಹನುಮಫಲ, ಭೀಮಫಲ, ಮುಳ್ಳುಸೀತಾಫಲ, ಹಾವು ಬದನೆ, ಬಂಟಕೇಪುಳು, ರುದ್ರಾಕ್ಷಿಯಂತಹ ಅಪರೂಪದ ಗಿಡಗಳನ್ನು ಕಾಂತಿಲ ವೆಂಕಟ್ರಮಣ ಜೋಯಿಸರು ಪರಿಚಯಿಸಿದ್ದನ್ನು ಇಂದಿಗೂ ಹಲವಾರು ಮಂದಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅನಂತ ಭಟ್ಟನ ಅಪ್ಪೆಮಿಡಿ ತಳಿಯು ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಮೂಲಕ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ವಿನಿಮಯವಾಗಿದೆ. ಸಿಹಿಹುಣಸೆ, ರುದ್ರಾಕ್ಷಿ, ಚಳ್ಳೇಹಣ್ಣು, ಕನಕಚಂಪಕ, ಅಗರ್, ಕರ್ಪೂರ ಗಿಡ, ಜಂಬುನೇರಳೆ, ಆಫ್ರಿಕನ್ ಚಿಕ್ಕು, ಎಗ್‍ಫ್ರುಟ್, ರೆಕ್ಕೆಬದನೆ, ಕಾಂಚಿಕೇಳ ಬಾಳೆ, ನೀರುಹಲಸು, ಏಲಕ್ಕಿ ತುಳಸಿ. ಹೀಗೆ ಅಸಂಖ್ಯ ತಳಿಗಳು ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಮೂಲಕ ಬಂದಿವೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯಾದ್ಯಂತ ಈ ರೀತಿ ವಿನಿಮಯ ರೂಪದಿಂದ ವಿಶೇಷ ಜಾತಿಯ ಅಸಂಖ್ಯ ಗಿಡಗಳು ಹರಡಿ ಹೋಗಿವೆ. 
ಈಗ ಪ್ರತೀ ತಿಂಗಳ ಎರಡನೇ ಅಥವಾ ಮೂರನೇ ಶನಿವಾರ ಸಭೆ. ಸದಸ್ಯರು ಬರುವಾಗ ತಮ್ಮಲ್ಲಿಂದ ಗಿಡ, ಬೀಜಗಳನ್ನು ವಿನಿಮಯಕ್ಕಾಗಿ ತರುತ್ತಾರೆ. ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಈಗ ಸುಮಾರು ಐವತ್ತಕ್ಕೂ ಮಿಕ್ಕಿ ಸದಸ್ಯರಿದ್ದಾರೆ. ಈಚೆಗೆ ಬೇರೆ ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ಕೃಷಿಕರಲ್ಲಿಗೆ ಪ್ರವಾಸವನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಹೊರ ಊರಿನ ಕೃಷಿಕರೊಂದಿಗೆ ಸಂವಹನ ಬೆಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಸಮಿತಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸದ್ಯ ಸಂಘದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಭಾಸ್ಕರ ಆರ್. ಕೆ  ಹಾಗೂ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಯಾಗಿ ರಾಮ್‍ಪ್ರತೀಕ್ ಕರಿಯಾಲ ಮತ್ತು ಕೋಶಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ ಎ ಪಿ ಸದಾಶಿವ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಬಾರಿ ರಜತ ಸಂಭ್ರಮವನ್ನು ಅ.29 ರಂದು ಸುಳ್ಯ ತಾಲೂಕು ಕೋಟೆಮುಂಡುಗಾರಿನ ಕಳಂಜ-ಬಾಳಿಲ ಪಾಥಮಿಕ ಕೃಷಿಪತ್ತಿನ ಸಹಕಾರಿ ಸಂಘದ ಸಭಾಭವನದಲ್ಲಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಗಂಟೆ 9ರಿಂದ ಸಂಜೆ ನಾಲ್ಕರ ತನಕ ಆಚರಿಸಲಿದೆ.
ಆಸಕ್ತಿಯೇ ಒಂದು ಸಂಘವಾಗಿ ಗಿಡಗೆಳೆತನದ ಮೂಲಕ ಕೃಷಿ ಸಮೃದ್ಧಗೊಳಿಸುವ ಹಾಗೂ ಬೆಳೆಸುವ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಮಣ್ಣನ್ನು ಹಸಿರಾಗಿಸುವ ಹಾಗೂ ಹಸಿರು ಹಸಿರಾಗಿಯೇ ಇರಿಸುವ ಇಂತಹ ಸಂಘ ಗ್ರಾಮ ಗ್ರಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಮೊಳಕೆಯೊಡಬೇಕು ಎಂದು ಅಂದು ಕಾಂತಿಲ ವೆಂಟಕ್ರಮಣ ಜೋಯಿಸರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಇಂದಿಗೂ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿದೆ.

( ಹೊಸದಿಗಂತ - ಮಣ್ಣಿಗೆ ಮೆಟ್ಟಿಲು )

17 ಅಕ್ಟೋಬರ್ 2017

ಹಸಿರಿನ ಉಸಿರಿಗೆ ಬಣ್ಣದ ಲೇಪನ .....!

ಸರಕಾರಿ ಶಾಲೆಯ ಸುವರ್ಣ ಮಹೋತ್ಸವ ಸಂಭ್ರಮ.......

ಈ ಸಡಗರವನ್ನು ಹಸಿರಿನ ಮೂಲಕ ಸಾರಬೇಕು, ಶಾಲೆಯ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಸಿರೇ ದಾಖಲಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಸರಕಾರಿ ಶಾಲೆಯ ಶಿಕ್ಷಕ ರಮೇಶ್ ಉಳಯ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಆ ಸರಕಾರಿ ಶಾಲೆಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಸಮಿತಿಯ ಸದಸ್ಯರೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಊರಿನ ಮಂದಿ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಸರಕಾರಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಇದೆಲ್ಲಾ ಸಾಧ್ಯವೇ ? ಎಂದೂ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡಿದರು. ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ನಡುವೆಯೂ ವಿವಿದೆಡೆಯ 40 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಚಿತ್ರಕಲಾ ಶಿಕ್ಷಕರು ಶಾಲೆಗೆ ಬಂದರು. ಹಸಿರಿಗೆ ಬಣ್ಣದ ಹೊಳಪು ನೀಡಿದರು...!.



ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪುತ್ತೂರು ತಾಲೂಕಿನ ತೀರಾ ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿದೆ ತೆಗ್ಗು ಸರಕಾರಿ ಹಿರಿಯ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆ. ಈ ವರ್ಷ ಸುವರ್ಣ ಮಹೋತ್ಸವ ಆಚರಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಸುವರ್ಣ ಮಹೋತ್ಸವ ಎಂದಾಗ ಕಾಂಕ್ರೀಟು ಕಟ್ಟಡಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ಯೋಜನೆ ಸಿದ್ದವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಯೋಜನೆಯ ಬದಲಾಗಿ ಹಸಿರು ಉಳಿಸುವ ಹಾಗೂ ಬೆಳೆಸಲು ಮತ್ತು ಸಂದೇಶ ಸಾರುವ ಯೋಜನೆ ಸಿದ್ದವಾಯಿತು. ಶಾಲೆಯ ಸುತ್ತಲೂ ಸುಮಾರು 2.5 ಎಕ್ರೆ ಜಾಗ ಇದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಒಂದೂವರೆ ಎಕರೆ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ಸಿದ್ದವಾಯಿತು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾಠವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಾ ಊರಿನ ಮಂದಿ ಈ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಅಡಿಕೆ ಗಿಡ ನೆಟ್ಟರು, ಶಾಲೆಗಾಗಿ ಕೃಷಿ ಮಾಡಿದರು. ಉಳಿದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕಾಡು ಇದೆ, ಅದರ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ಇಡೀ ನಾಡಿಗೆ ಹಸಿರು ಉಳಿಸುವ ಸಂದೇಶ ನೀಡಲು "ಪರ್ಣದ ಉಳಿವಿಗೆ ವರ್ಣದ ಕಾಣಿಕೆ" ಎಂಬ ಯೋಜನೆ ಸಿದ್ದವಾಯಿತು. ಜಿಲ್ಲೆಯ ವಿವಿಧ ಶಾಲೆಗಳ ಸುಮಾರು 40 ಚಿತ್ರಕಲಾ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ತೆಗ್ಗು ಶಾಲೆಗೆ ಕರೆಯಿಸಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲೇ ಪರಿಸರ ಜಾಗೃತಿ ಸಂದೇಶ ನೀಡುವ ಹಾಗೂ ಕೃಷಿ ಉಳಿಸುವ ಸಂದೇಶದ ಉತ್ತಮ ಚಿತ್ರವನ್ನು ರಚನೆ ಮಾಡಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಜಿಲ್ಲೆಯ ವಿವಿಧ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶನ ಮಾಡಿ "ಹಸಿರು" ಸಂದೇಶವನ್ನು ಶಾಲೆಗಳ ಮೂಲಕ, ಮಕ್ಕಳ ಮೂಲಕ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ನೀಡುವ ಕೆಲಸ ತೆಗ್ಗು ಶಾಲೆಯ ಸುವರ್ಣ ಮಹೋತ್ಸವ ವರ್ಷದ ಪೂರ್ತಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ದೇಶದ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ ಇಂದು ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿರುವ ಮಾತು ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆ.....ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆ. ಆದರೆ ಹೇಗೆ ? ಎಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಮಾತ್ರಾ ಉತ್ತರವೇ ಇಲ್ಲ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಸರದ ನಾಶ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಶಿರಾಡಿ ಘಾಟಿ ರಸ್ತೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಸಂದರ್ಭ ಸುಮಾರು 10 ಸಾವಿರ ಮರಗಳ ನಾಶವಾಗಲಿದೆ. ಇಡೀ ಹೆದ್ದಾರಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗುವ ವೇಳೆಗೆ ಸುಮಾರು 15 ಸಾವಿರ ಮರಗಳ ಹನನವಾಗುತ್ತದೆ. ರಸ್ತೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಸಂದರ್ಭ ಇದೆಲ್ಲಾ ಅನಿವಾರ್ಯವೇ ಆದರೂ ಮುಂದೆ ಇರುವ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದವರು ಯಾರು? ಇಷ್ಟೂ 15 ಸಾವಿರ ಮರಗಳು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಹನನವಾಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಪರಿಸರದ ಮೇಲಾಗುವ ದೊಡ್ಡ ಪರಿಣಾಮದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದವರು ಯಾರು?. 15 ಸಾವಿರ ಮರಗಳು ಇನ್ನು ಅದೇ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಬೇಕಾದರೆ ತಗಲುವ ಸಮಯ ಎಷ್ಟು ?. ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಎತ್ತಿನ ಹೊಳೆ ಯೋಜನೆಯ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಇನ್ನೂ 10 ಸಾವಿರ ಮರಗಳ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ದೊಡ್ಡ ಹೊಡೆತ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದ ಮೇಲಾಗುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ ಹವಾಮಾನದಲ್ಲಿ ವೈಪರೀತ್ಯ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಮಳೆಯಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಬೇಕೋ, ಅಲ್ಲಿ ಮಳೆಯಾಗದೇ ಎಲ್ಲಿ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಬೇಡವೋ ಅಲ್ಲಿ ಮಳೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎಂದರೆ, ವರ್ಷದ ಮಳೆ ದಾಖಲೆ ಪ್ರಕಾರ ಸಾಕಷ್ಟು ಮಳೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ದಾಖಲೆ ಇದ್ದರೂ ಈಗಾಗಲೇ ಹವಾಮಾನದ ವೈಪರೀತ್ಯದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಮಳೆಯಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಈಗಾಗಲೇ ತಿಳಿದ ಸತ್ಯ. ಹೀಗಾಗಿ ಕೋಟಿಕೋಟಿ ಯೋಜನೆಯಾದ ಎತ್ತಿನಹೊಳೆ ಯೋಜನೆಯ ಮೂಲಕ ನೀರಿನ ಪಥ ಬದಲಾಯಿಸಿ ತಲಪುವಲ್ಲಿಗೆ ತಲಪೀತೇ ? ಇಷ್ಟೂ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಮರಗಳ ಹನನವಾಗಿ, ಪರಿಸರ ನಾಶವಾಗಿ ಕೋಟಿಕೋಟಿ ಯೋಜನೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗದೇ ಎಂಬ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದೆ.
ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಪರಿಸರ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಕೃಷಿಕರು ಒಂದಷ್ಟು ಅರಣ್ಯ ಉಳಿಸುವ, ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ತಮ್ಮ ಜಮೀನಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕಾನ, ಬಾಣೆ, ಕುಮ್ಕಿ, ಜುಮ್ಮಾ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಮೂಲಕ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ತಲೆತಲಾಂತರದಿಂದ ಈ ಕಾಡುಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯಾಗುತ್ತಲೇ ಬಂದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈಗ ಅದರ ಮೇಲೂ ಕಣ್ಣು ಬಿದ್ದ ಪರಿಣಾಮ ಅತ್ತ ಕೃಷಿಕರಿಗೂ ಕಾಡು ಉಳಿಸಲು ಬಿಡದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕಂಡು ಬಂದಿದೆ. ಇರುವ ಅರಣ್ಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ನಾಶವಾದರೆ ಕೃಷಿಕರ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಕಾಡೂ ಇನ್ನೊಂದಷ್ಟು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಯೋಚನೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ಇನ್ನೊಂದು ಮಾರಕ ಹೊಡೆತ.
ನಿಜವಾಗೂ ಆಗಬೇಕಿರುವುದು ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ಕಾರ್ಯ ಎಂಬುದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳುವ ಸಂಗತಿ. ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೊದಲ ಈಗ ಆಗಬೇಕಾದ್ದು ಜಾಗೃತಿ. ಇರುವ ಪರಿಸರ ನಾಶ ಮಾಡಿ ನೀರನ್ನು ಸಾಗಿಸುವ ಬದಲಾಗಿ, ಎಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಬೇಕೋ, ನೀರು ಬೇಕೋ ಅಲ್ಲಿ ಹಸಿರು ಮಾಡಿ ಉಸಿರು ನೀಡುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಯೋಜನೆ ಸಿದ್ದವಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಜಾಗೃತಿಯಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ತಕ್ಷಣದ ಪರಿಹಾರಕ್ಕಿಂತ ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಹಾರ ಮುಖ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

ಇದೆಲ್ಲದರ ಪರಿಣಾಮ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀರು, ಗಾಳಿ ಎರಡೂ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಲಿದೆ. ಇಂತಹ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ  ಪರಿಸರ ಉಳಿವಿನ ಹಾಗೂ ಕೃಷಿ ಉಳಿವಿನ ಕಡೆಗೆ ಜಾಗೃತಿ ಆಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಇದು ನಡೆಯಬೇಕಾದ್ದು ಯುವಪೀಳಿಗೆಯ ನಡುವೆ ಎಂಬುದು ಅರಿವಿನ ಸಂಗತಿ. ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಸಿರಿಗೆ ಭಾಷ್ಯ ಬರೆಯುವ ಮಂದಿ ಪುಟಾಣಿಗಳೇ ಆದ್ದರಿಂದ ಒಂದು ಶಾಲೆಯ ಸುವರ್ಣ ಮಹೋತ್ಸವದ ಸಂದರ್ಭ ಹಸಿರಿಗೆ ಉಸಿರುವ ನೀಡುವ , ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾಠ ಹೇಳುವ ಕಾರ್ಯವೊಂದು ಆರಂಭವಾಗಿದೆ. ಇಡೀ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಹಸಿರು ಹಸಿರಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಲು ಜೀವ ತುಂಬುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಶಾಲೆಯೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುತ್ತಿದೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಕಾರ್ಯ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾದರಿ.

( ಹೊಸದಿಗಂತ - ಮಣ್ಣಿಗೆ ಮೆಟ್ಟಿಲು)


06 ಅಕ್ಟೋಬರ್ 2017

ಕೆಸರು ಮೆತ್ತುವಷ್ಟೇ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಸುಲಭವಾಗಬೇಕಲ್ಲ...



ಅಂದು ಬೆಂಗಳೂರು ಬಸ್ಸು ಏರುವ ತವಕ. ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಇಬ್ಬರು ಯುವಕರು ಬಸ್ಸಿನ ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಾಕಾಗಿ ಹೋಯ್ತು. ನಾಳೆ ಇನ್ನು ಅದೇ ಟ್ರಾಫಿಕ್, ಅದೇ ಆಫೀಸು, ಅದೇ ಒತ್ತಡ. ಸಾಕಾಗಿ ಹೋಯ್ತು, ಒಮ್ಮೆ ಈ ಕಡೆ ಬಂದರೆ ಸಾಗಿತ್ತು. ಅವರಿಬ್ಬರ ಚರ್ಚೆಯ ಸಾರಾಂಶ ತಿಳಿಯಲು ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರದೂ ಒಂದೇ ವಿಚಾರ, ನಗರದ ಬದುಕು ಸಾಕಾಯ್ತು. ಹಳ್ಳಿ ಬದುಕು ಇಷ್ಟವಾಯ್ತು...!. ಆದರೆ ಇಲ್ಲೊಂದು ಅಪಾಯವೂ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೇ ಕಂಡಿತು. ಇದು ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿ ಬದುಕಲ್ಲ...!. ಅಲ್ಲಿನ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಕೃಷಿ, ಹಳ್ಳಿ ಬದುಕು ಈಗಷ್ಟೇ ಖುಷಿ.

ಇಂದು ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಹೋದ, ಪಾರಂಪರಿಕ ಕೃಷಿ ಬದುಕಿನಿಂದ ದೂರವಾದ ಬಹುತೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳ ಯುವಕರಲ್ಲಿ ಈಗ ಕೃಷಿ ಹಾಗೂ ನಗರದ ಬದುಕಿನ ನಡುವೆ ತೊಳಲಾಟ ಇದೆ. ಅದೋ.. ಇದೋ ಎಂಬ ಗೊಂದಲ ಇದೆ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಯುವಕರು  ಏಕಾಏಕಿ ನಗರದ ಉದ್ಯೋಗ ಬಿಟ್ಟು ಕೃಷಿ ಬದುಕು ಆರಂಭ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಮಣ್ಣು ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಸತತ ದುಡಿಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಥಿಯರಿಗಿಂತ ಪ್ರಾಕ್ಟಿಕಲ್ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೆ ಮಣ್ಣು ತೊಳೆದು ಹೊರಟು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಅಪವಾದವಾಗಿ ಕೆಲವರು ಇದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಂತ ಈ ಪ್ರಮಾಣ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆಯಷ್ಟೇ. ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿದ್ದು ಬಳಿಕ ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಯುವಕನೊಬ್ಬ ತನ್ನೂರಿಗೆ ಬಂದು ಕೃಷಿ ಮಾಡಿದ. ಎಲ್ಲಾ ಮೀಡಿಯಗಳೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಅವನ ಮಿತ್ರರು ಶ್ಲಾಘಿಸಿದರು. ಆತನ ಕನಸುಗಳು ದೊಡ್ಡದೇ ಇದ್ದವು. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಣವೂ ಇತ್ತು. ತನ್ನ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಹಳ್ಳಿ ತನ್ನ ತೋಟದ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಿದ. ಊರ ಇತರ ಕೃಷಿಕರು ಸಹಕರಿಸಿಲ್ಲ, ಅನುಭವದ ಮಾತು ಹೇಳಿಲ್ಲ. ಆತ ಸೋಲುವುದನ್ನು ಅವರಿಗೆ ನೋಡಬೇಕಿತ್ತು. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವನ ಯೋಜನೆ ಕುಸಿಯ ತೊಡಗಿತು. ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಸು ಕರಗಿತು. ಕೃಷಿಯ ಆದಾಯ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು. ಮತ್ತೆ ಬೆಂಗಳೂರು ಬಸ್ಸು ಏರಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ವಿಮಾನವನ್ನೂ ಹಿಡಿದು ಒಂದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕೃಷಿ ಬದುಕಿನಿಂದ ದೂರ ಇರಬೇಕಾಯಿತು. ವರ್ಷ ದುಡಿದು ಒಂದಷ್ಟು ಸಂಪಾದನೆ ಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಮಣ್ಣು ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡ , ಈಗ ಸವಾಲು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಸೋಲಿನ ಪಾಠ ಕಲಿತು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆ ಬಿತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಯಶಸ್ಸಿನ ಫಸಲು ಸಿಗಬೇಕಿದೆ. ಹಾಗಂತ ಆತ ಸೋಲನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ,  ಸೋಲನ್ನು ಸವಾಲಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಮತ್ತೆ ಮಣ್ಣಿಗೇ ಬಂದ. ಆದರೆ ಇದೂ ಅಪವಾದವಷ್ಟೇ. ಮಣ್ಣು ತೊಳೆದು ಹೊರಟವರು  ಮತ್ತೆ ಬರುವರೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಮುಂದೆ ಇದೆ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಏನು?.

ಕೃಷಿ ಬದುಕು ನೆಮ್ಮದಿ ನಿಜ. ಹಾಗಂತ ಸವಾಲುಗಳೇ ಇಲ್ಲ, ಸಮಸ್ಯೆಗಳೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದಲ್ಲ. ನಿತ್ಯವೂ ಸವಾಲು, ಅನುಭವಗಳೇ ಇಲ್ಲಿ ಪಾಠ. ಮಣ್ಣಿನ ನಂಟು ಬಿಟ್ಟು ಬೆಂಗಳೂರು ಬಸ್ಸು ಏರಿ ಮತ್ತೆ ಮಣ್ಣು ಮೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವೆಂಬ ಭ್ರಮೆ ಮೊದಲು ಬಿಡಬೇಕು. ಅದರ ಬದಲಾಗಿ ಮಣ್ಣಿನ ನಂಟಿನ ಜೊತೆಗೆ ಸಣ್ಣ ನೌಕರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸವಾಲು ಎದುರಿಸಲು ಕಷ್ಟವೇನಲ್ಲ. ಕೃಷಿ ಬದುಕೆಂದರೆ ನಿತ್ಯವೂ ಗಿಡದ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಬೇಕಾದ ಬದುಕು. ಇಂತಹ ಬದುಕು ಹೊಸಪೀಳಿಗೆ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡರೆ ಕೃಷಿಗೆ ಆಕ್ಸಿಜನ್ ಸಿಗುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹ ಇಲ್ಲ. ಇಂದು ಆಸಕ್ತರಿದ್ದಾರೆ ನಿಜ, ಆದರೆ ಯಶಸ್ಸು ಕಂಡವರು ಎಷ್ಟು ಮಂದಿ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನೂ ಜೊತೆಗೇ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನಗರದ ಉದ್ಯೋಗ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನವೇ ಯೋಚನೆ ಬೇಕು, ಕೃಷಿ ಉಳಿವಿಗೆ ಸಣ್ಣ ನೌಕರಿ ಇಲ್ಲೇ ಏಕೆ ಮಾಡಲಾಗದು ?. ಈ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೃಷಿ ಉಳಿವಿಗೆ, ದೇಶದ ಕೇಷಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಸಹಕಾರಿ. ಇಂದು ಕೃಷಿ ಕಷ್ಟವೇನಲ್ಲ, ಎಲ್ಲವೂ ಯಾಂತ್ರೀಕರಣವಾಗುತ್ತಿರುವ ವೇಳೆ ಕೃಷಿಯೂ ಅದನ್ನು ಹೊರತಾಗಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಶ್ರಮಕ್ಕಿಂತ ಐಡಿಯಾ ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಯಶೋಗಾಥೆಗಿಂತ ಅನುಭವದ ಪಾಠವೇ ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಆತ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರೂ ಅದೇ ತಂತ್ರ ಇಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗದೇ ಇರಬಹುದು. ಹೀಗಾಗಿ ಅನುಭವದ ಪಾಠ ಕೃಷಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸೂಕ್ತವಾಗಿದೆ. ಇದಿಲ್ಲದೇ ಹೋದರೆ ಮಣ್ಣಿಗೆ ಬಂದಾಗ ನಗರದ ಕಚೇರಿ ಬದುಕು ಅಂದವಾಗುತ್ತದೆ , ನಗರದ ಬದುಕಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಕೃಷಿ ಬದುಕು ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ ಅಷ್ಟೇ.

ಇತ್ತೀಚೆಗಿನ ಅಧ್ಯಯನದ ಪ್ರಕಾರ ನಗರದ ಬಹುತೇಕ ಯುವಕರು  ಕೃಷಿಯತ್ತ ಆಸಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಪೇಸ್‍ಬುಕ್‍ನ  ಅಗ್ರಿಕಲ್ಚರಿಸ್ಟ್ ಎಂಬ ಗ್ರೂಪಿನ ಮಾಹಿತಿ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ಗುಂಪಿನ ಸುಮಾರು 1.10 ಲಕ್ಷ ಸದಸ್ಯರ ಪೈಕಿ ಶೇ.86 ರಷ್ಟು ಗಂಡಸರು ಹಾಗೂ ಶೇ.14 ರಷ್ಟು ಮಹಿಳೆಯರು ಇಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಶೇ.36 ರಷ್ಟು ಮಂದಿ 25 ರಿಂದ 34 ವಯೋಮಾನದ ಯುವಕರು ಈ ಗುಂಪಿನ ಸಕ್ರಿಯ ವೀಕ್ಷಕರು ಹಾಗೂ ಕೃಷಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ಸದಸ್ಯರು. ಶೇ.20 ರಷ್ಟು 18 ರಿಂದ 24 ವಯೋಮಾನದವರು. ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಗಮನಿಸುವ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಶೇ.60 ರಷ್ಟು ಅಂದರೆ ಈ ಗುಂಪಿನ ಸುಮಾರು 65 ಸಾವಿರ ಬೆಂಗಳೂರ ನಗರವಾಸಿಗಳು...!. ಇದರ ಅರ್ಥ ಇಷ್ಟೂ ಮಂದಿ ಕೃಷಿ ಕಡೆಗೆ ಆಸಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

ಅಂದರೆ ಈಗಿನ ಯುವ ಸಮೂಹ ಕೃಷಿಯತ್ತ ಆಸಕ್ತವಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಒತ್ತಡದ ನಡುವಿನ ಉದ್ಯೋಗವೂ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಇದೆಲ್ಲಾ ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಕೃಷಿಯತ್ತ ಬರುವವರಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ವ್ಯಾಸಾಂಗ ಮಾಡಿದವರೂ ಕಾಣಲಿ, ಹಳ್ಳಿ ಬದುಕಿನ ಜೊತೆಗೆ ಇಲ್ಲೇ ಸಣ್ಣದೊಂದು ಉದ್ಯೋಗ, ಉದ್ಯಮ ಮಾಡಲಿ. ಕೆಸರು ಮೆತ್ತುವಷ್ಟೇ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಸುಲಭವಾಗಬೇಕು.

( ಹೊಸದಿಗಂತ - ಮಣ್ಣಿಗೆ ಮೆಟ್ಟಿಲು -1 )

24 ಜನವರಿ 2017

ಈಗ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಜೀವ ತುಂಬುವ ಸಮಯ . . .


ಕಾರು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು.........

 ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸ್ಟೇರಿಂಗ್, ಮತ್ತೊಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಗೇರ್ ಲಿವರ್. ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಇಯರ್ ಫೋನ್. ಕಿಸೆಯಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನು. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಗು. ಕಾರು ಕಿಲೋ ಮೀಟರ್ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆಗಾಗ ಮೊಬೈಲ್ ರಿಂಗಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಕೆಲವು ಕಾಲ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಮಗು ತನ್ನದೇ ಕೆಲವು ಕತೆ ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು.
ಸುಮಾರು 15 ಕಿಮೀ ದೂರ ಕ್ರಮಿಸಿತು. ಇನ್ನು  ನಾನು ಕತೆ ಹೇಳಲ್ಲ, ನೀನು ಕತೆಯೇ ಕೇಳಲ್ಲ, ಯಾರಲ್ಲೋ ಮಾತಾಡುತ್ತಿ, ಮತ್ಯಾರಿಗೆ ನಾನು ಕತೆ ಹೇಳಲಿ ಅಂತ ಮಗು ಹೇಳಿತು . .
ಇಲ್ಲ ಹೇಳು,  ಅಂದಾಗ.......  ಮಗು ಅಂದಿತು , ಮೊಬೈಲ್ ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಡು. .
ಸರಿ ಅದೂ ಆಯಿತು. .
ಕತೆ ಶುರು ಮಾಡಿತು. .
ಅದು ಕತೆಯಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು. .  ಮಗುವಿನ ಪ್ರಶ್ನೆ.  . ಕನಸು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಪ್ರಶ್ನೆ. . ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ  ಒಳಗೆ ನಾನೂ ಮಗುವಾಗಿ   ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. .  ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಆಳ ಅರಿವಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು .. ಮುಂದೆ, ಮಗುವಿಗೆ ಅದೇ ಅಧ್ಯಯನದ ವಸ್ತುವಾಗಿ ಬಿಡಬಹುದು.
ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಒಳಗೆ ನಾನೂ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ , ಉತ್ತರ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಹೊಸ ಹೊಸ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು, ಉತ್ತರಗಳ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮುಂದುರಿಯುತ್ತಾ , ಸುಮಾರು 15 ಕಿಲೋ ಮೀಟರ್ ಸಾಗಿತು. ಕನಸು ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತು. . ಸಂದೇಹಗಳಿಗೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಉತ್ತರವೇ ಇಲ್ಲ ಎನಿಸಿತು.., ಮಗುವಿನ ಜೊತೆ ಆ ಕ್ಷಣ ಮಗುವಾದೆ , ಕುತೂಹಲದ  ಆ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತೇನೋ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. . ಎಳೆಯ ಮನಸ್ಸು ಅರ್ಥವಾಯಿತು.

                                         ****

ಅನೇಕ ದಿನಗಳಿಂದ ಮನೆಗೆ ತಲಪುವಾಗ ರಾತ್ರಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮಗು ಅದಾಗಲೇ ಮಲಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದೆ. ಸಂಜೆಯವರೆಗೆ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಗು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಸೇರಿದಾಕ್ಷಣ ನಾನೂ ಮಗುವಾದೆ. ಕಳ್ಳ ಪೊಲೀಸ್, ಮರ ಗಿಡ  ಸೇರಿದಂತೆ ಅನೇಕ ಆಟ ಆಡಿದೆ. ಅಂದು ಮಗು ಅಂದಿತು. .  ದಿನವೂ ಇದೇ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿರು. . .
ಎಳೆಯ ಮನಸ್ಸು ಅರ್ಥವಾಯಿತು.

                                 *****

ಪ್ರತೀ ದಿನ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುವ ಮಗು , ಶಾಲೆಯ ಕೆಲಸ ಸಂಜೆಯೇ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಿತ್ತು. ಅಂದು ನಾನೂ ಮಗುವಿನ ಜೊತೆ ಬರೆಯುವ ವೇಳೆ ಕುಳಿತೆ. ಇದು ಅದಲ್ಲ, ಇದು ಹಾಗೆಯೇ  , ಟೀಚರ್ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ವಾದ ಮಾಡಿತು.
ಮಗುವಿನ ಮನಸ್ಸು ಅರ್ಥವಾಯಿತು.

                          ******

ಮಗುವಿನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ  ಅದೆಷ್ಟು ಕನಸುಗಳು ಇವೆ. ನನಗದು ಅರ್ಥವೇ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಸಂಬಂಧವೇ ಪಡದ ಅನೇಕ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲೇ ಮನಸ್ಸು ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮಗುವಿನ ಜೊತೆ ಮಗುವಾಗದೇ ಇದ್ದ ನನಗೆ, ಆ ಕನಸುಗಳು ಅರ್ಥವೇ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಅರ್ಥವಾಯಿತು.. . ! ಆ ಕನಸುಗಳಿಗೆ , ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ನೀಡದೇ ಹೋದರೆ ಕನಸುಗಳೇ ಬೆಳೆಯಲಾರದು, ಕನಸು ಬೆಳೆಯದೇ ಇದ್ದರೆ ಮನಸ್ಸು ಅರಳದು.
ಈಗ ಅರ್ಥವಾಯಿತು, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರೋ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನಾನೂ ಯಾರ್ಯಾರೋ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ , ಇಲ್ಲಿ  ನನ್ನ ಮಗುವಿನ  ಜೊತೆ  ನಾನು ಮಾತನಾಡದೇ ಇದ್ದರೆ ಕನಸುಗಳು ಅರಳದು.


17 ನವೆಂಬರ್ 2016

ದೇಶದ ಹೈಸ್ಪೀಡ್ ಚಾಲಕನೂ . . . ಹಳ್ಳಿಯ ಎತ್ತಿನ ಗಾಡಿಯೂ. . .


ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಚಾಲಕ ಸೂಪರ್ ಫಾಸ್ಟ್. ಅವರಿಗೆ ಬುಲೆಟ್ ರೈಲು ಕೂಡಾ ವೇಗವಾಗಿದೆ ಅಂತ ಅನಿಸೋಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದೇ ವಾಹನದಲ್ಲಿರೋ ಇತರೇ ಮಂದಿ ಇನ್ನೂ ಡ್ರೈವ್ ಕಲಿತಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಅಡ್ಡಾದಿಡ್ಡಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇಡೀ ದೇಶವನ್ನೇ ಅದೇ ಚಾಲಕ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಬೇಕು. ಅವರ ವೇಗಕ್ಕೆ ಯಾರೂ ಸ್ಪಂದಿಸಲೇ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅದರ ಸ್ಥಿತಿ ಇಂದಿನದು.

ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆಯವರೆಗ ಒಂದು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇತ್ತು. ನಮ್ಮ ಚಾಲಕ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು, ಎಲ್ಲರೂ ಅವರನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ಯಾರಿಗೂ ಕಷ್ಟ ಅನಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ಇಂಧನ ಹೆಚ್ಚುವರಿ, ಸಮಯವೂ ಹೆಚ್ಚು. . ಹೀಗೇ ವಿವಿಧ ಸಮಸ್ಯೆ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಈಗ ಹೊಸ ಚಾಲಕ.ಆರಂಭದಿಂದಲೇ ಹೇಳಿದರು, ಗಟ್ಟಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಿ, ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಿ, ವೇಗ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ ಅಂತ. ಆದರೆ ಜನ ಅಂದುಕೊಂಡರು, ಇದೆಲ್ಲಾ ಸಾಧ್ಯನಾ? ಇಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆನೇ ಸರಿ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಅಂದು ಕೊಂಡರು. ಚಾಲಕನ ಜೊತೆ ಇರುವವರೂ ಸಿದ್ದವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ವೇಗ ಪಡೆಯಿತು, ಚಾಲನೆ. ಈಗ ಇದ್ದದ್ದಿದ್ದಂತೆ ಗೇರ್ ಬದಲಾವಣೆಯಾಯಿತು. ಚಾಲಕನ ಜೊತೆಗೆ ಇರುವವರಿಗೂ ಗೊತ್ತೇ ಆಗಿಲ್ಲ. .!. ಅವರು ಅಲ್ಲೇ ಬಿದ್ದರು, ಅವರ ಜೊತೆಗೆ ಹಿಂಬದಿಯಿಂದ ಬರುವವರೂ ಸಾಲು. .  ಸಾಲು. .  ಗುದ್ದಿ ನಿಂತರು. .!. ಇನ್ನಿರುವುದು  ಕತೆ. . ! ಸಮಸ್ಯೆ ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲಿಂದ. ಇದುವರೆಗೆ ಕತೆ ಕೇಳಲು ಶುಷಿಯಾಗಿತ್ತು. ಮಾತನಾಡಲೂ ಖುಷಿಯಾಯಿತು. ಆದರೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಗಂಭೀರವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹಳ್ಳಿಯ ಜನ ಇಂದಿಗೂ ಎತ್ತಿನಗಾಡಿಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನು  ಬುಲೆಟ್ ರೈಲು ಮಾತು ಹೇಗೆ ?. ಇದೇ ಈಗ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಮೂಲ.

                                        **************

ಇದು ದೇಶದ ಕತೆ,
ಈಗ ಕಹಿ ಇದೆ, ಸಿಹಿ ಮುಂದಿದೆ ಎಂಬ ಆಶಾಭಾವ. .

ಪ್ರಧಾನಿಯವರು 500 ಹಾಗೂ 1000 ರೂಪಾಯಿ ನೋಟು ಹಿಂಪಡೆಯುವ ನಿರ್ಧಾರ  ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು.
ಇಡೀ ದೇಶವೇ ಒಮ್ಮೆ ಸ್ಥಬ್ದವಾಯಿತು.
ಕಾಳಧನಿಕರಿಗೆ ಇದು  ಪಾಠ ಎಂದೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡರು. ಕಷ್ಟವಾದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಇದೊಳ್ಳೆ ನಿರ್ಧಾರ ಎಂದರು.
ಇದೀಗ 7 ದಿನ ಕಳೆಯಿತು. ದೇಶದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಮುಂದೆ ಸಾಲು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿಲ್ಲ. ಹಣವಿಲ್ಲದ ಪರದಾಟ ಶುರುವಾಗಿದೆ.

ಆರಂಭದಲ್ಲಿ  ಬ್ಯಾಂಕ್ ಮುಂದೆ ಕ್ಯೂ ನಿಲ್ಲುವುದು, ಎಟಿಎಂ ಮುಂದೆ ಕ್ಯೂ ನಿಲ್ಲುವುದು ಕಷ್ಟ ಎನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಈಗಲೂ ಕಷ್ಟ ಎನಿಸದು. ಏಕೆಂದರೆ ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸುವಾಗ, ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡೋವಾಗ ಇದು ಉತ್ತಮ ನಿರ್ಧಾರವೇ. ಪ್ರಧಾನಿ ಕೈಗೊಂಡ ನಿರ್ಧಾರ ಇಂದಲ್ಲ ಎಂದೋ ಆಗಬೇಕಾದ ಕೆಲಸ. ಆದರೆ ಅವರು ಎಣಿಸಿದಷ್ಟು ಸುಲಭ ಆಗಲಿಲ್ಲ, ಸಂಕಷ್ಟ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಕೈಗೊಂಡ ನಿರ್ಧಾರ ಇನ್ನೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಜಾರಿಯಾಗಿಲ್ಲ.
ಕಾರಣ ಇಷ್ಟೇ, ಅವರಷ್ಟು ವೇಗದಲ್ಲಿ  ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಓಡಲಿಲ್ಲ, ಚಿಂತಿಸಲಿಲ್ಲ. ಬ್ಯಾಂಕ್ ಸಿಬಂದಿಗಳು, ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಚಿಂತಿಸಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಈಗ ನಮಗೂ ಎಷ್ಟು ದಿನ ಹೀಗೆ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಮುಂದೆ, ಎಟಿಎಂ ಮುಂದೆ ಕ್ಯೂ ಅಂತ ಅನಿಸುವ ದಿನ ಬರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಂತ ಈ ನಿರ್ಧಾರವೇ ತಪ್ಪು ಅಂತಲ್ಲ.

ಇಡೀ ದೇಶದ ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಶೇ 84 ರಷ್ಟು ಭಾಗ 500 ಹಾಗೂ 1000 ರೂಪಾಯಿ ನೋಟುಗಳು ಚಲಾಣೆಯಲ್ಲಿತ್ತು ಎನ್ನುತ್ತದೆ ವರದಿ. ಈಗ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಈ 84 ಶೇಕಡಾದಷ್ಟು ಹಣ ಪುನ: ಬಂದು ಆ ಜಾಗವನ್ನು  10 ರೂಪಾಯಿಯಿಂದ 2000 ರೂಪಾಯಿವರೆಗಿನ ನೋಟು ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು,. ಇದಕ್ಕೆ ತಗಲುವ ಸಮಯ ಎಷ್ಟು?.

ಈ ದೇಶದ ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದ ಶೇ 60 ರಷ್ಟು ಕೃಷಿಕರು ಸಹಕಾರಿ ಸಂಘವನ್ನು  ಅಲಂಬಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಎಟಿಎಂ ಅಂದರೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಸೈಪ್ ಅಂದರೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ, ಆನ್‍ಲೈನ್ ವ್ಯವಹಾರ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ, ಇಂದಿಗೂ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ಸಿಗ್ನಲ್ ಸರಿಯಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ, 2ಜಿ ಸರಿಯಾಗೇ ಸಿಕ್ತಿಲ್ಲ, ಇನ್ನು ಮೊಬೈಲ್ ಬ್ಯಾಂಕಿಂಗ್ ಹೇಗೆ ಸಾದ್ಯ..ಅವರೆಲ್ಲಾ ಸಹಕಾರಿ ಸಂಘವನ್ನೇ ನೆಚ್ಚಿದವರು.  ಇಂದು ಸಹಕಾರಿ ಸಂಘಗಳಿಗೆ ಹಣ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ದುಡ್ಡು ಎಲ್ಲಿಂದ?. ಅವರು ಎಷ್ಟು ದಿನ ಅಂತ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾದ್ಯ. ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟ ಬಂದಾಗ ಸಹಕಾರಿ ಸಂಘಗಳು ಆರ್ಥಿಕ ಶಕ್ತಿ ನೀಡಿದ್ದವು. ಇಂದು ಅದೇ ಸಹಕಾರಿ ಸಂಘಗಳು ಆಚೀಚೆ ನೋಡುತ್ತಿವೆ.
ಆದರೆ ಮತ್ತೊಂದು ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ ಸಹಕಾರಿ ಸಂಘಗಳ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಹಣ ತೊಡಗಿಸಿದ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕುಳಗಳು ಸಹಕಾರಿ ಹೆಸರಿಗೆ ಕಳಂಕ ತಂದಿವೆ ಎಂಬುದೂ ಸತ್ಯ.
ಈಗಿನ ಸ್ಥಿತಿ ನೋಡಿದರೆ ಮುಂದೆ ಕೃಷಿಕರು ಬ್ಯಾಂಕ್‍ನಿಂದ ಪಡೆದುಕೊಂಡ ಸಾಲಮರುಪಾವತಿ ಹೇಗೆ? ಇದಕ್ಕೊಂದು ಪರ್ಯಾಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೂ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾಲ ಬಿಡಿ , ಬಡ್ಡಿಕಟ್ಟುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ?. ಮುಂದೆ 6 ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ  ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸರಿಯಾಗುವುದಾದರೆ ಮುಂದಿನ ಮಳೆಗಾಲದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸರಿಯಾಬಹುದು. ಅದುವರೆಗೆ ಕಾಯುತ್ತಾ ಕೂರಲು ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದ ಆ ಕೃಷಿಕನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿದೆಯಾ ?. ಬಡ ಕಾರ್ಮಿಕನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿದೆಯಾ ?. ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದ ಕೃಷಿಕ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮಾರಿ ಹಣ ಪಡೆಯುವುದು ಹೇಗೆ.? ಆತ ಕಾರ್ಮಿಕನಿಗೆ ಹಣ ನೀಡುವುದು ಹೇಗೆ ? ಆತನಿಗೂ ಚೆಕ್ ನೀಡುವುದು  ಸಾಧ್ಯವೇ ?.
ಇದೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೇ ವಿನ: ಉತ್ತರಗಳಿಲ್ಲ.

                                        *******

ಈಗೇನಾಯಿತು ಅಂದರೆ,

ಈ ದೇಶದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ  ಹೊಂದಿದ್ದು ಕಪ್ಪಹಣ. ಏಕೆಂದರೆ ಕೃಷಿಕರು ತಮ್ಮ ವಸ್ತು ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವಾಗಲೂ ತೆರಿಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿ ವ್ಯವಹಾರ ಮಾಡಿದರು. ಕೃಷಿ ವಸ್ತು ಮಾರಾಟದ ವೇಳೆ ಬಿಲ್ ರಹಿತ ವ್ಯವಹಾರ ಮಾಡಿ ಅಂತಹವರಿಗೇ ಬೆಂಬಲ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು.
ಇತ್ತ ನೌಕರರು ಸಂಬಳ ಪಡೆಯುವಾಗ ಹೆಚ್ಚು ಮೊತ್ತಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಮಾಡಿ ಕಡಿಮೆ ಸಂಬಳ ಪಡೆದರು. ದಾಖಲೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಹೆಚ್ಚು ಪಡೆದು ಉದ್ಯಮಿಯಲ್ಲಿ  ಕಪ್ಪು ಹಣ ತುಂಬಿಸಿದರು.
ಇಲ್ಲಿ  ವ್ಯವಹಾರ ಮಾಡುವಾಗ ಬಿಲ್ ನೀಡದೇ , ತೆರಿಗೆ ಪಾವತಿ ಮಾಡದೆಯೇ  ವ್ಯವಹಾರ ಮಾಡಿದರು.
ತಾನು ಯಾವ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಈ ಕಂಪನಿಯು ಕಪ್ಪುಹಣದಲ್ಲೇ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಎಂದೂ ಯೋಚಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಬದಲಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೇಕಾಗಿದ್ದು ಹಣ ಮಾತ್ರಾ. ತನ್ನ ದೈನಂದಿನ ಬದುಕು ಶ್ರೀಮಂತವಾಗಬೇಕು, ತನಗೂ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೂ, ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೂ ಹಣ ಬೇಕೆಂದು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದು, ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕಂಪನಿ ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದು, ಹೆಚ್ಚು ಕೃಷಿ ಮಾಡಿದ್ದು, ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡಿದ್ದು ತಾನೆ..  .!

08 ಜೂನ್ 2016

ನಾವು ಮಾಡಿದ್ದೇ ಸರಿಯಲ್ಲ. . ಟೀಕೆ ಮಾಡುವುದೇ ತಪ್ಪಲ್ಲ. .!



ಇಂದು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಗೆಳೆಯ ಕರೆ ಮಾಡಿದ.ಅನೇಕ ದಿನಗಳ ಬಳಿಕ ಬೆಳಗ್ಗೆಯೇ ಆತ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿರುವುದರಿಂದ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿದ್ದೆ. ಅವನ ಪತ್ತೆ ಇಲ್ಲದೆ,  ಕರೆ ಮಾಡಿದರೂ ಸ್ವೀಕರಿಸದೇ  ಹಲವು ಸಮಯಗಳೇ ಆಗಿತ್ತು. ಆತನೂ ಬ್ಯುಸಿ , ಜೊತೆಗೆ ನಾನೂ.. . ಆದರೆ ಇಂದು ಬೆಳಗ್ಗೆಯೇ ಕರೆ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕರೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದೆ.
ಆತ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಹೇಳಿದ, ನಾನು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ  ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು  13 ವರ್ಷವಾಯಿತು. . ಇಂತಹ ಅವಸ್ಥೆ ನೋಡಿಲ್ಲಪ್ಪ. .  ಜನರೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. .  ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. .  ಸಾಕಪ್ಪ. .  !. ಇಂದೆಂತಹದ್ದು. .  ಪರ್ಯಾಯ ಇಲ್ಲವಲ್ಲಾ.  . ,! ನೀನಾದರೋ ಯಾಕೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿ. . ಏನಾದರೂ ಪ್ರಯೋಜನ ಆಗಬೇಕಲ್ಲ.  .. ಹೀಗೇ ಆತ ಸುಮಾರು 20 ನಿಮಿಷ ವಿಷಯ ಮಂಡಿಸಿದ. .
ಆತ ಮಾತನಾಡಿದ ಪ್ರತೀ ವಿಷಯದ ಹಿಂದೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಳಕಳಿ ಇತ್ತು.ಏಕೆಂದರೆ ಆತ 13 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ  ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ. ಆತ ಮಾತನಾಡಿದ 20 ನಿಮಿಷಗಳ ಬಹುಪಾಲು ಭಾಗವೂ, ಮಾತನಾಡಿದ್ದು ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದ ಬಗ್ಗೆಯೇ. .!.










                                                                                ( ಚಿತ್ರ - ಅಂತರ್ಜಾಲ)
ನಾನೂ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ  ಬರೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಶುರುಮಾಡಿ ಸುಮಾರು 10 ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದುಹೋದವು.ಈ ನಡುವೆ ಟಿವಿ ವಾಹಿನಿಯಲ್ಲಿ,ಆನ್‍ಲೈನ್‍ಗಳಲ್ಲಿ  ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದೂ ಆಗಿದೆ.ಈ ವರ್ಷದಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟ ಸ್ಥಿತಿ ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ.ರಾಜ್ಯದ ನಂಬರ್ ವನ್ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಮೀಡಿಯಾಗಳಲ್ಲೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದೆ.ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ಹಿರಿಯರಲ್ಲಿ ದರ್ಪ ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ. .!. ಜನರು ಟೀಕೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಏನೇನೋ ಮಾತನಾಡಿದ್ದಾರೆ. . ಆದರೆ ಯಾರಲ್ಲೂ ಜಗಳ ಮಾಡಿಲ್ಲ. . !. ಆ ಟೀಕೆಯನ್ನು  ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸರಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಸಮಾಜವನ್ನೂ ಸುಧಾರಿಸಿದ್ದಾರೆ.ಸಮಾಜದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು  ಎತ್ತಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಪದೇ ಪದೇ ಹೇಳಿ ಕಿರಿಕಿರಿ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.ತಮ್ಮ ಸಿಬಂದಿಗಳಲ್ಲಿ  ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಜಗಳವಾಡಿದ್ದಾರೆ.ಆದರೆ ಸಮಾಜದ ಮುಂದೆ ಒಂದಾಗಿ ನಿಂತು ಜನರು ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು  ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ, ಬೈಗುಳ, ಹೊಡೆತವನ್ನೂ ತಿಂದಿದ್ದಾರೆ.ಮರುದಿನ ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತು ತಿದ್ದಿದ್ದಾರೆ, ಆಗ ಸಮಾಜಕ್ಕೂ ಅರಿವಾಗಿದೆ, ಸಮಾಜವೂ ಬದಲಾಗಿದೆ.

ಪತ್ರಿಕೆ ಎಂದರೆ ಹೀಗಿರಬೇಕು ಅಂತ ಮಿತ್ರ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ, 
ಕೃಷಿ ಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದು  ಅಂದು ಜಲಾಂದೋಲನ ಮಾಡಿತು.ಆಗ ಜನ ಇದೊಂದು ಹುಚ್ಚು ಎಂದರು.ಜಲದ ಬಗ್ಗೆ ಯಶೋಗಾಥೆಗಳನ್ನು  ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬರೆದರು.ಆಗಲೂ ಇದು ನೀರು ಪತ್ರಿಕೆ ಎಂದರೆ.ಆದರೂ ಆ ಪತ್ರಿಕೆ ಸಿಬಂದಿ ಜಗ್ಗಲಿಲ್ಲ, ಬೈಯಲಿಲ್ಲ. .!. ಆ ಟೀಕೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಆದರೆ, ಈಗ ಜನರಿಗೆ ಅಂದು ಹೇಳಿರುವುದು ಸತ್ಯ ಎನಿಸಿದೆ. 10 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಜನರು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಇಂದು ನೀರಿಲ್ಲ. ಅಂದು ಮಾಡಿದ್ದರೆ, ಈಗ ಸಮಸ್ಯೆ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಅಂತ ಈಗ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಜೊತೆಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಸಿಕ್ಕಲ್ಲಿ  ಅವರನ್ನು  ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ನೀರಿನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿ ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಈಗ ಆ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು  ಜನ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆ.ಬೇರೊಂದು ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಪತ್ರಿಕೆ ವಿರೋಧಿಸಿ ಎಂದು ಕರೆ ನೀಡಿದರೂ ಜನ ಮಾತ್ರಾ ಒಪ್ಪುತ್ತಿಲ್ಲ.ಇಂದು ಒಂದು ಪತ್ರಿಕೆ ಮಾಡುವ ಆಂದೋಲನ.ಈಗ ಅದೇ ಪತ್ರಿಕೆ ಹಲಸಿನ ಬಗ್ಗೆ ಆಂದೋಲನ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ, ದೇಶದ ವಿವಿದೆಡೆಯಿಂದ ಹಲಸಿನ ಬಗ್ಗೆ ಯಶಸ್ವಿ ಕಥೆಗಳನ್ನು  ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಸಂಪಾದಕರು  ದೇಶ ಸುತ್ತುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ವಿದೇಶಕ್ಕೂ ತೆರಳಿದ್ದಾರೆ. ಅಂದು ಅದೇ ಜನರು  ಹಲಸು-ಹೊಲಸು ಎಂದು ಜರೆದರು,.ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಜಗ್ಗಲಿಲ್ಲ.ಇಂದು ಜನರಿಗೆ ಅನಿಸಿದೆ, ಹಲಸು ಕೂಡಾ ಮೌಲ್ಯವರ್ಧನೆ ಮಾಡಿದರೆ ತೀರಾ ಲಾಭದಾಯಕ ಅಂತ.ಕಳೆದ ವರ್ಷ 2 ಲಕ್ಷ ಹಲಸಿನ ಗಿಡ ದೇಶದ ವಿವಿದೆಡೆ ನೆಡುವ ಕೆಲಸವಾಯಿತು. ಮಿತ್ರ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾ ಹೇಳಿದ, ಇದಲ್ವಾ ಒಂದು ಪತ್ರಿಕೆ ಮಾಡಬೇಕಿರುವುದು. .!.ಇದಲ್ವಾ ಆಂದೋಲನ. .!.

ಈಗಂತೂ ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾ ತೀರಾ ಚುರುಕಾಗಿದೆ.ಇಂದು ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಸಂಗತಿಗಳು ನಿನ್ನೆಯೇ ಚರ್ಚೆಯಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ.ವೈಭವೀಕರಣ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.ಏಕೆಂದರೆ ಅಂತಹ ವರದಿಗಳನ್ನು  ನೋಡಲು ಪುರುಸೊತ್ತಿಲ್ಲ,ಏಕೆಂದರೆ ಆತ ನಿನ್ನೆಯೇ ಅದನ್ನು  ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿ  ಓದಿ ಮುಗಿಸಿರುತ್ತಾನೆ ಅದೂ ವಿಡಿಯೋ ಸಹಿತ.
ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಗೆಳೆಯ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ  ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ, ಈಗ ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾಗಳೇ ಪವರ್‍ಫುಲ್, ಒಂದೋ ನಾವು ಅದಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಅಲ್ಲೇ ಖಂಡಿಸಬೇಕು, ಉತ್ತರಿಸಬೇಕು, ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು.ಇಲ್ಲಾ ನಾವು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಬಾರದು. .!. ಹೌದು, ಈ ಮಾತು ನಿಜವೇ.ಮೊನ್ನೆ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು, ನನ್ನ ತೀರಾ ಆಪ್ತರೊಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆ ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿ  ಗಾಳಿಸುದ್ದಿ ಹರಿಯಬಿಟ್ಟರು, ಅಪಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಿದರು.ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು ತಕ್ಷಣವೇ ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲೇ ಉತ್ತರಿಸಿದರು.ಮರುದಿನವೇ ಆ ಗಾಳಿಸುದ್ದಿ ತಣ್ಣಗಾಯಿತು. .!.
ಏಕೆಂದರೆ, ಈಗಂತೂ ಯುವಸಮೂಹವೆಲ್ಲಾ ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದೆ.ಮುಂದೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದೂ ನಿಶ್ಚಿತ.ಕ್ಲಾಸ್‍ಗೆ ಒಂದರಂತೆ ಗ್ರೂಪ್‍ಗಳು ಇರುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲೇ ತರಗತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ, ಶಿಕ್ಷಕರೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಪರಿಹಾರ, ಉತ್ತರವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೀಗಿರುವಾಗ ನೀವು ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಳಕೆ ಮಾಡಬಾರದು ಅಂತ ಹೇಳಲು ಆಗುತ್ತಾ ?. ಅದರ ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಬಾರದು ಅಂತ ನಾವು ಹೋರಾಟ ಮಾಡೋಕಾಗುತ್ತಾ ?.ಏಕೆಂದರೆ ಸಿಹಿ-ಕಹಿ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತೆ. ಜಾಗೃತಿ ಮಾತ್ರಾ ಮಾಡಬಹುದೇ ಹೊರತು , ನಿಷೇಧ ಮಾಡೋಕಾಗುತ್ತಾ ?. ಅದೆಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟದ ಮಾತು. ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ ಅಷ್ಟೇ.
ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆ , ಉತ್ತರ ಅದೆಲ್ಲಾ ಕ್ಷಣಿಕದ್ದು ಮಾತ್ರಾ.ಅದೆಲ್ಲಾ ತಕ್ಷಣದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಅಷ್ಟೇ.ಅದೇ ಉತ್ತರ ಶಾಶ್ವತವೂ ಆಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸರಿ ಅಂತ ಅನಿಸಿದ್ದ ನಂತರ ಯೋಚಿಸಿದಾಗ ಅದು ಸರಿಯಲ್ಲ ಅಂತ ಅನಿಸಬಹುದು.ಆ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಸುಮ್ಮನಾಗಬಹುದು. ಹಾಗಾಗಿ ಅದರ ಪಾಡಿಗೆ ಬಿಡಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ.ಆ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡಿದರೆ ಆತನಿಗೆ ಸರಿ ಅನಿಸದೇ ಇದ್ದರೂ ಕೂಡಾ ಮತ್ತೆ ಸಮರ್ಥನೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆ.ಹೀಗಾಗಿ ತಪ್ಪುಗಳೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ .ಆಗ ಸಮಾಜವನ್ನೇ ತಪ್ಪುದಾರಿಗೆ ಎಳೆದಂತಾಗುತ್ತದೆ ಅಂತ ಗೆಳೆಯ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ.

ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯ ಎಂದರೆ , ಟ್ವಿಟ್ಟರ್ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಇತರ ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾಗಳಲ್ಲಿ  ಚರ್ಚೆಯಾಗುವ ಬಹುತೇಕ ಸಂಗತಿಗಳು ಪ್ರಬುದ್ಧವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬರು  ಒಂದು ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದರೆ, ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ  ಮತ್ತೊಬ್ಬರು  ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅದೇ ವೇಳೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಲೈಕ್ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.ಆದರೆ ಆತ ಲೈಕ್ ಮಾಡುವುದು  ಮತ್ಯಾವುದೋ ವಿಷಯಕ್ಕೆ.ಹೀಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಯಾವುದೇ ಚರ್ಚೆಗಳು ಪ್ರಬುದ್ಧವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಟ್ವಿಟ್ಟರ್ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಇತರ ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾಗಳಲ್ಲಿ ನೀಡುವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯೇ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಹೇಳಿಕೆ ಆಗುವುದು  ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.ಹಾಗೆಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸಿದ್ದೇವೆ ಎಂದರೆ ನಮ್ಮ ಮಾನಸಿಕ ಮಟ್ಟವನ್ನು  ಅದು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.ಹೀಗಾಗಿ ಇದನ್ನು ಒಂದು ವಿಷಯದ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕಷ್ಟೇ ಹೊರತು.ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆ ಬಗ್ಗೆ ಮರುದಿನದ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಮಾಹಿತಿ ಖಚಿತ ಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಅಷ್ಟೇ.ಹಾಗಾಗಿ ಒಂದು ಪತ್ರಿಕೆಯೇ ಪ್ರಬುದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಗೆಳೆಯ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.ಆದರೆ ಪತ್ರಿಕೆಯೂ ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಇಳಿದರೆ ?

ನಾನು ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾ ಬಳಗೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.ಹಾಗಂತ ನಾನು ಟೀಕೆ ಮಾಡಲೇ ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾ ಬಳಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ.ನನಗೆ ಹೇಳಬೇಕು ಅನಿಸಿದ್ದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಬೇಕಾದ್ದನ್ನು  ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರಬುದ್ದವಾದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು  ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಬೇಡದೇ ಇದ್ದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು  ಅಲ್ಲೇ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದ್ದೇ ಸರಿ ಆಗಬೇಕು ಎಂದೇನಿಲ್ಲ.ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೆ ಟೀಕೆಗಳು, ವಿರೋಧವೂ ಇರಬಹುದು.ಅದನ್ನು  ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮನೋಸ್ಥಿತಿ ನನ್ನಲ್ಲಿದೆ.ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ಮಾತನಾಡಬಹುದು, ಹೇಗೆ ಬೇಕಾದರೂ ಮಾತನಾಡಬಹುದು.ಮಾತನಾಡಿದರೆ ಮುಗಿಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ. ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ಹೇಗೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆಯಲ್ಲಾ.  ., ಅಂತ ಗೆಳೆಯ ಹೇಳುತ್ತಾ, ಕೊನೆಗೊಂದು ಮಾತು  ಹೇಳಿದ, ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ, ನಿಮಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಇದೆಯಲ್ಲಾ. .  .!






12 ಮೇ 2016

ಮಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಮಳೆಯ ಹುಡುಕಾಟ. .!



ಅಂದು ಸಂಜೆ, ಮೂಡಣದಿ ಆಗಸವೆಲ್ಲಾ ಕಪ್ಪಾಗಿತ್ತು.ಇನ್ನೇನು ಗುಡುಗು ಸಹಿತ ಮಳೆಯಾಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಕಾದು ಕುಳಿತಿದ್ದೆವು. , ದೊಡ್ಡದಾದ ತಣ್ಣನೆಯ ಗಾಳಿಯೊಂದು ಅದೇ ವೇಳೆ ಬಂತು, ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ತಂಪಾಯಿತು.  . ಖುಷಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು.  .ಮಳೆ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿಯೇ ಬಂತು.  . ಕೆಲವೇ ಹೊತ್ತಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲೇ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದ್ದೂ ಆಯಿತು. .  .!, ಮತ್ತೆ ಬಾನು ಬೆಳ್ಳಗಾಯಿತು. ., ಮಳೆ ದೂರವಾಯಿತು. . !. ನಿರೀಕ್ಷೆ ಹುಸಿಯಾಯಿತು. ಮಳೆಯ ಹುಡುಕಾಡುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ ನಮಗೆ ಕಂಡದ್ದು ಆ ಮಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅಣಕಿಸುತ್ತಿರುವ ಮುಗಿಲು. ಮಲೆಯ ಒಳಗಿದ್ದ ಬಾಡಿದ ಗಿಡ.



ನಮಗೆಂದೂ ಆ ಗಿಡ ಬಾಡಿದ ನೆನಪೇ ಇಲ್ಲ.  .!. ಆದರೆ ಇಂದು ಬಾಡಿತ್ತು. ಯಾರನ್ನೋ ಕಳಕೊಂಡ ಭಾವ ಅಲ್ಲಿ ಮನೆ ಮಾಡಿತ್ತು.ಇಡೀ ಕಾಡೇ ಸೂತಕಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಹಕ್ಕಿಗಳು ಸದ್ದೇ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಜೀರುಂಡೆಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಅಂದಿದ್ದ ಜೇನು ಗೂಡು ಕಾಣಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ. .!. ನಿಜ ನಾವು ಅಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಲು ಹೊರಟಿದ್ದು ಮಳೆಯನ್ನು. .  .!.

ಮಳೆಯ ಹುಡುಕಾಡುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ಮಲೆ ಏರಿದಾಗ , ಅಂದು ನಾವು ಕುಳಿತಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ಮರ ಕಂಡಿತು. ಆ ಮರವೂ ನಮ್ಮನ್ನು  ಎಂದಿನಂತೆ ಸ್ವಾಗತಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ. .!. ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಇದ್ದ ಎಲೆಗಳು ದೊಡ್ಡ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ನಮ್ಮ ಹೆಜ್ಜೆ ಬಿದ್ದೊಡನೆಯೇ ಪರ್. .  ಪರ್ ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಂದೆಲ್ಲಾ ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲ. ಆ ಮರದ ಎಲೆಗಳು ನಮಗೆ ತಂಪು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದವು,ಸುಸ್ತಾಗಿ ಬಂದ ನಮಗೆ ತಂಪಾಗಿ ಮಲಗಲು ಆಶ್ರಯ ಕೊಟ್ಟಿತ್ತು.ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಹಾಗೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಅದೇನೋ ನೋವು ಹೊತ್ತು ಕುಳಿತಿತ್ತು ಆ ಮರ. ಜೊತೆಗೆ ಆ ಮರವೂ ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು, ಮಳೆಯನ್ನು ಕರೆತನ್ನಿ  ಎಂದು ನಮಗೇ ಹೇಳಿತ್ತು, ನಾವು ಕೇಳಿದೆವು, ನಾವಲ್ಲ  ನೀನೇ ಅದರ ಮಿತ್ರ , ನೀನು ಕರೆದರೆ ಈಗಲೇ ಬಂದೀತು ಎಂದಾಗ , ನಕ್ಕಿತು ಮತ್ತು ಒಂದೇ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಆಗಸ ನೋಡುತ್ತಾ ಹೇಳಿತು, ಆ ಕಾಲ ಕಳೆದು ಹೋಗಿದೆ. . !.

ನಮಗಂತೂ ಅಚ್ಚರಿಯಾಯಿತು.  .! ಆ ಕಾಲ ಕಳೆದು ಹೋಗಿದೆ ಎಂದರೆ ಈಗ ಮತ್ಯಾವುದು ?.

ಮರ ಆಗಸದ ಕಡೆಗೇ ಬಾಡಿದ ಮುಖದೊಂದಿಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಇದ್ದರೆ, ಇತ್ತ ಕಡೆ ಇದ್ದ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಗಿಡಗಳೂ ಮೌನವಾಗಿದ್ದವು, ಅವುಗಳೂ ಬಾಡಿ ಮಾತನಾಡುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಗಿಡವೊಂದು ಹೇಳಿತು, ಈಚೆಗೆ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಬದುಕುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. . .!, ನೀವೆಲ್ಲಾ ಬದುಕಬಲ್ಲಿರಿ. .!.ಮತ್ತೆ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಬಲ್ಲಿರಿ. .!.ನಮಗೊಂದೇ ಬದುಕು, ಅದೆಲ್ಲಾ ಇನ್ನೂ ಅಭದ್ರ, ಹಾಗಿದ್ದರೂ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನ ನಿರಂತರ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಆಗಸ ನೋಡಿತು.

ಆ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೇ ಹೆಚ್ಚಾದವು ಹೊರತು , ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. .  ಮತ್ತೆ ಮಲೆಯ ಏರಿದೆವು. . ಮಳೆಯ ಹುಡುಕಾಡುತ್ತಾ.  .

ಇನ್ನೇನು ಮಲೆಯ ತುದಿ ತಲಪುವವರಿದ್ದೆವು, ಆಗೊಂದು ಸದ್ದು ಕೇಳಿತು. ನೋಡಿದಾಗ, ಅಳಿಲು. ಚೀಂವ್. .ಚೀಂವ್ ಎಂದು ಅತ್ತಿತ್ತ ಓಡಾಡುತ್ತಾ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆ ಮರ ಏರಿತು ಕುಳಿತು ನೋಡಿತು. ಆಗ ಆ ಮರ ಹೇಳಿತು, ಅದು ನೀರಿಗಾಗಿ ಓಡಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ. ನೀರಿಲ್ಲ, ಆದರೂ ಅದು ಸಣ್ಣದೊಂದು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. . !, ಅಂದೆಲ್ಲಾ ಹೀಗಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ  ನಮ್ಮವರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ನೀರು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು, ಆದರೆ ಈಗ ಹಾಗಿಲ್ಲ. . !.ಅದ್ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಎಂದರೆ , ಮತ್ತೆ ಆ ಮರ ಮೌನವಾಯಿತು, ಆಗಸ ನೋಡಿತು. .ಏಕೆಂದರೆ ಅದೂ ಬಾಡಿದೆ. .! ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ. .!. ಆದರೆ ಆ ಅಳಿಲಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಹಾಗೂ ಅಳಿಲಿನ ವೇದನೆ ಹೇಳುವ ಮನಸ್ಸು ಅದಕ್ಕಿದೆ ಅಷ್ಟೇ. .!. ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ಶಕ್ತಿ ಆ ಮರಕ್ಕಿಲ್ಲ. . !.

ಮತ್ತೆ ನಮಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೇ ಹೆಚ್ಚಾದವು ಹೊರತು  ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. .!

ಮಲೆ ಏರಿ ಸುಸ್ತಾಯಿತು, ಮಳೆಯೇ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. .! ಶಾಖದ ಪರಿಣಾಮ ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಸೋತಿತ್ತು. ತಂದಿದ್ದ ಬಾಟಲಿ ನೀರೆಲ್ಲಾ ಖಾಲಿಯಾಯಿತು. .!. ಅಂದು ಬಂದಾಗ , ಅಲ್ಲೊಂದು ಕಡೆ ನೀರಿತ್ತು, ಹುಡುಕಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದಾಗ ಅಲ್ಲೂ ನೀರು ಖಾಲಿಯಾಗಿತ್ತು. .!.

ಆಗ ಅಲ್ಲೊಂದು ಕಪ್ಪೆ ಕೂಗುತ್ತಿತ್ತು, ಜೊತೆಗೆ ಹೇಳಿತ್ತು, ನಾನೂ ಮಳೆಯ ಕರೆಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇನೆ, ಆತ ಬರುತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲ. .!. ಇದುವರೆಗೆ ಆತ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲ.ಕರೆದಾಗ ಬರುತ್ತಿದ್ದ. ಇನ್ನೂ ನಾನು ಜಾಗ ಬದಲಿಸುವೆ, ಅಲ್ಲೊಂದು ಕಡೆ ನೀರಿದೆ ಎಂದು  ಹೇಳಿತು.

ನಾವು ತಡ ಮಾಡಿಲ್ಲ , ಆ ಕಡೆ ಹೋದೆವು. .!. ಕಪ್ಪೆಗಿಂತ ಮೊದಲೇ ಅಲ್ಲಿಗೂ ಭೇಟಿ ಇತ್ತಾಯಿತು. .!

ನೀರಿನ ಹುಡುಕಾಟ ಮಲೆಯ ಮೇಲೆ ನಡೆಯಿತು. .!. ಎಲೆಲ್ಲೂ ನೀರಿಲ್ಲ. .!. ಬಾಯಾರಿದೆ.. . ನೀರು ಬೇಕು. .!.

ಅಲೆದಾಟ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾ ಮಲೆಯ ಕೆಳಗೆ ಬಂದಾಯಿತು. .!. ಮಳೆ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ.  .ನೀರೂ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ.  .!.ಉತ್ತರವೂ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ.  .!

ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ ಭಾರೀ ಯಂತ್ರವೊಂದು ಭೂಮಿಯ ಕೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ನೀರಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. .!.ಭೂಮಿ ನಲುಗುತ್ತಿತ್ತು. .! ಮರ ನಗುತ್ತಿತ್ತು. . ! ಮಳೆ ಓಡುತ್ತಿತ್ತು.  .!. ನಾವು ಮಾತ್ರಾ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದೆವು. .!. ಏನೂ ಮಾಡಿಲ್ಲ. .! ಮಾಡುತ್ತಲೂ ಇಲ್ಲ.  .!.ಗಿಡ-ಮರ-ಪ್ರಾಣಿ-ಪಕ್ಷಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಮಳೆಗಾಗಿ ಒಂದೊಂದು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ. . . ನಾವು ಆ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಪಾಲುದಾರಿಕೆಗೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದೆವು ಅಷ್ಟೆ.. .!

ನನಗನ್ನಿಸಿತು. . .,  ಮಳೆ ಹುಡುಕಾಡಲು ನಾನ್ಯಾರು.  .?. ದಿನ-ವಾರ-ತಿಂಗಳು ಕಾದರೂ ಮಳೆ ಬರಬೇಕಲ್ಲಾ. . !.ಮಳೆ ನನಗಾಗಿ ಕೊಟ್ಟದ್ದು ಎಷ್ಟು. . ! ನಾನು ಮಳೆಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದೇನು. . ?

09 ಮೇ 2016

ನಿಮ್ಮ ಊರು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿದೆ ಎನ್ನುವುದೂ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯ ಮೂಲಕ. . .!



ನಿಮ್ಮ  ಊರು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿದೆ.  . ನಿಮಗೆ ಸೌಲಭ್ಯ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.  .!. ಹೀಗೆಂದು  ಎಸಿ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ತಣ್ಣಗೆ ಕುಳಿತು ಹೇಳಿರುವುದು. . . ಹೇಳುವುದು . .  ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಇರುವುದು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು . ..!.
ಇದೆಲ್ಲಾ ತಾಂತ್ರಿಕತೆ ಮೂಲಕ ನಗರದಲ್ಲಿ  ಕೂತು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.ಆದರೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಮಂದಿ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅಚ್ಚರಿ ಎಂಬಂತೆ ಕಣ್ ಕಣ್ ಬಿಟ್ಟು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇಂದಿಗೂ ಕೂರಬೇಕಿದೆ ಎಂದರೆ, ಇದು  ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಕಾಲ. . !

ನಮ್ಮ ಊರಿಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ಟವರ್ ರಚನೆಯಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಮನವಿ-ಅಹವಾಲು ಶುರುವಾಯಿತು.ಬರೋಬ್ಬರಿ  6 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸತತ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಯಿತು.ಕೊನೆಗೊಂದು ದಿನ ಇಲಾಖೆಯಿಂದ ಲೆಟರ್ ಬಂತು, "ನಿಮ್ಮ ಊರು ತೀರಾ ಹಳ್ಳಿ. . ನಿಮಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ಟವರ್ ನೀಡಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೊಂದು ಊರಿನಲ್ಲಿ  ಹೊಸ ಟವರ್ ಆಗುತ್ತಿದೆ, ಅಲ್ಲಿಂದ ನಿಮಗೆ ಸಿಗ್ನಲ್ ಸಿಗುತ್ತದೆ"ಎಂದರು.
ಜನರು ಸುಮ್ಮನೆ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತೆ ಜೋರಾದರು. ಇಲಾಖೆ ಮುಂದೆ ಹೋದರು ,ಇಲಾಖೆಯ ಪ್ರಮುಖರನ್ನು  ತಣ್ಣನೆಯ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ  ಕುಂತು ಮಾತನಾಡಿದರು.
ಇಲಾಖೆಯ ಆ ಹಿರಿಯ ಅಧಿಕಾರಿ ಮುಂದೆ ,ತಮ್ಮೂರಿನ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಳೆಎಳೆಯಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.ರಾತ್ರಿ ವೇಳೆ ತುರ್ತಾಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾದರೆ 108 ಕ್ಕೂ ಕರೆ ಮಾಡಲು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. .!,
ಆಗ, ಆ ಅಧಿಕಾರಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ನಿಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲಿ  ಟವರ್ ಹಾಕಿದರೆ "ನಮಗೆ ಲಾಭವಾಗಲ್ಲ". . !. ಒಂದು ಟವರ್‍ಗೆ 50 ರಿಂದ 60 ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿ ಬೇಕು, ಇಷ್ಟು ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದರೆ ನಮಗೆ ಆದಾಯ ಹೇಗೆ? ಎಂದೂ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.
ನಮ್ಮೂರಿನ ಜನ ಇದೆಲ್ಲಾ ಯೋಚನೆ ಮಾಡೋಲ್ಲ, ಲಾಭವೋ ನಷ್ಟವೋ ಎಂದೂ ಯೋಚಿಸದರೆ ಉಪಕಾರ ಮಾಡೋರು."ನಮಗೆ ಲಾಭ ಆಗುತ್ತೆ" ಎಂದು ಯೋಚಿದೋರೇ ಅಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಈಗ ಕುಳಿತಿರೋದು  ನಗರದ ತಣ್ಣನೆಯ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ. .!. ನಿಜ, "ನಮಗೆ ಲಾಭ"ದ ಬಗ್ಗೆ ಇದುವರೆಗೆ ಯೋಚಿಸಿಲ್ಲ, ಈಗ ಅದೊಂದು ಯೋಚನೆಯೂ ಬಂತು. .!., ಆಗ ಹೇಳಿದ್ದು, ಈಗ ಮೊಬೈಲ್ ಅನ್ನೋದು  ಅತೀ ಅಗತ್ಯ ಸೇವೆಯಾಗಿದೆ. ಒಂದೇ ಟವರ್‍ನಿಂದ ಲಾಭ-ನಷ್ಟದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬೇಡ, ಇಡೀ ತಾಲೂಕಿನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬರಲಿ ಎಂದೂ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು. ಮತ್ತೆ ಮೌನವಾದ ಅಧಿಕಾರಿ. . ಮೊಬೈಲ್ ಮೇಲೆ ತೆಗೆದರು,
ಅಂತೂ ಕೊನೆಗೆ ಅದೆಲ್ಲಾ ಮಾತುಕತೆಯಾಗಿ,ನೇರವಾಗಿ ರಾಜಧಾನಿಯಾಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ತಣ್ಣನೆಯ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ  ಕುಳಿತಿದ್ದ ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಕುಂತಲ್ಲಿಂದಲೇ ಕರೆ ಮಾಡಿದರು.ಅಲ್ಲೊಂದು ಮೊಬೈಲ್ ಅವರ್ ಆಗಬೇಕು ಎಂದರು..
ಬಳಿಕ ಇರೋದೇ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯ ಮೂಲಕ  ದಾರಿತಪ್ಪಿಸಿ-ದಾರಿ ಹುಡಕುವ ಪ್ರಯತ್ನ. .!.
ರಾಜಧಾನಿಯಲ್ಲಿದ್ದವರು  ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ದೂರವಾಣಿಯಲ್ಲಿ  ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಸ್ಥಳ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ,  ಅದಕ್ಕೆ ವಿವರಣೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅದು ಇಂತಾ ಕಡೆ, ಅಲ್ಲಿ  ಇಂತಹ ಸ್ಥಳ ಇದೆ, ಅಂಚೆ ಕಚೇರಿ ಇದೆ. .  ..  ..  ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. .  ಇಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಅಚ್ಚರಿ. . .!. ಇದು ಹೇಗಪ್ಪಾ ಸಾಧ್ಯ. . !. ಕೊನೆಗೆ ರಾಜಧಾನಿಯ ಅಧಿಕಾರಿ ತಣ್ಣಗೆ ಅಂದು ಬಿಟ್ಟರು " ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ  ಮನೆಯೇ ಇಲ್ಲಾರಿ . .ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಕಾಡೇ ಇದೆ. . ಮತ್ತೆ ಹೇಗೆ ಟವರ್.  .".
ತಕ್ಷಣವೇ ನಮ್ಮೂರಿನ ಜನ ಹೇಳಿದ್ದು, "ನೀವು ಗೂಗಲ್ ನೋಡಿ ಏನನ್ನೂ ಹೇಳಬೇಡಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬನ್ನಿ . .ಸಾಕಷ್ಟು ಮನೆಗಳು ಇವೆ, ಗೂಗಲ್ ನೋಡಿ ದಾರಿ ತಪ್ಪಬೇಡಿ, ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸಬೇಡಿ, ಅಲ್ಲಿಗೇ ಬನ್ನಿ ದಾರಿ ಹುಡುಕಿ.  ."

 ಇಂದು ಆಗಿರುವುದು. . . ಆಗುತ್ತಿರುವುದು. . ಇದೇ. .!. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆ ತಣ್ಣನೆಯ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ  ಕುಳಿತು ಮನೆಯೇ ಇಲ್ಲ, ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು  ವರದಿ ನೀಡಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಓಕೆ ಎಂದೇ ಯೋಚಿಸಿರುವ ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ  ಹಳ್ಳಿಗಳು ಬದಲಾಗೋದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ ?. ಇದುವರೆಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಯೂ ಆಗಿರೋದು ಇದೆ, ಅದ್ಯಾವುದೋ ಸ್ಯಾಟಲೈಟ್ ಮೂಲಕ ಮೇಲಿನಿಂದಲೇ ನೋಡಿ ಮತ್ಯಾವುದೋ ಯೋಜನೆ ಹಾಕಿ ಕೊನೆಗೆ ಜನರನ್ನೇ ಓಡಿಸುವ ಕೆಲಸ ನಡೆದಿದೆ.
ತಾಂತ್ರಿಕತೆ ಎನ್ನುವುದು  ನಗರದಲ್ಲಿ  ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಇದೆ.ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ಅದು  ತಲಪುವ ವೇಳೆ ಎಲ್ಲವೂ ಮುಗಿದಿರುತ್ತದೆ.ಮತ್ತೂ ಕೆಲವು ತಲಪುವುದೇ ಇಲ್ಲ. .!. ಎಂತಹ ಬದಲಾವಣೆ ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ.  .!

ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಇಂದಿನ ಮೊಬೈಲ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೇ ಗಮನಿಸಿ ನೋಡಿ, ಇಂದಿಗೂ ಅನೇಕ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಸಂಪರ್ಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇಲ್ಲ.ಆದರೆ ನಗರದ ಅದೆಷ್ಟೋ ಕಡೆಗೆ 3ಜಿ ಸೇವೆ ಬಂದು ಈಗ 4ಜಿ ಸೇವೆಯೂ ಬಂದಿದೆ.ಆದರೆ ಅದೆಷ್ಟೋ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ  ಇಂದಿಗೂ 2ಜಿ ಸೇವೆಯೇ ಬಂದಿಲ್ಲ. . !. ನಗರಕ್ಕೆ ಹಾಗೆ ಬಂದಿರುವ ಆಧುನಿಕ ಸೇವೆಗಳಿಂದ ಆಧುನಿಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಈಗ ಹೇಳುವುದು  "ಅಲ್ಲಿ  ಮನೆಗಳೇ ಇಲ್ಲ. .  ಕಾಡುಗಳೇ ಎಲ್ಲಾ. . !.". ಇಂತಹ ವಿಪರ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಏನೆನ್ನೋಣ.  . !.

19 ಮಾರ್ಚ್ 2016

ದೇವಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ವಿವಾದ. .




ಪುತ್ತೂರು ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಿಂಗೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಜಾತ್ರಾ ಮಹೋತ್ಸವದ ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಈಗ ವಿವಾದವಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಕಾರಣ ಇಷ್ಟೇ,
ಇಡೀ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಅತಿಥೇಯರ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ  ಮುಸ್ಲಿಂ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬರ ಹೆಸರು ಇದೆ ಎಂಬುದು.ಈಗ ಇದು  ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾಗಿ ಚರ್ಚೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ವಿಚಾರ.

ಈಗ ಇರುವುದು  ಎರಡು ಪ್ರಶ್ನೆ,
* ಅಧಿಕಾರಿಯ ಹೆಸರು ಇದ್ದರೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ? ,
* ಹೆಸರೇ ಬೇಕು ಏಕೆ, ಹುದ್ದೆಯ ಹೆಸರು ಮಾತ್ರಾ ಸಾಲದೆ?.

ಎರಡು ಪ್ರತಿಷ್ಟೆ
* ಹೆಸರು ತೆಗೆಯಲೇಬಾರದು
* ಹೆಸರು ತೆಗೆಸಲೇಬೇಕು.

ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ರಾಜಕೀಯದ ಆಟ ಆಡುವ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಬೇಳೆ ಬೇಯಿಸುವ ಹಾಗೂ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ತಂಡ.
ಇದಿಷ್ಟೇ ಸಂಗತಿಗಳ.
ಈಗ ಬಗೆಹರಿಯದ, ಬಗೆಹರಿಸಲಾಗದ ಸಮಸ್ಯೆ ಇದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಇದೆಲ್ಲಾ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸಂಗತಿ.
    * *

ನಾನು ಇತ್ತೀಚೆಗಷ್ಟೇ ಕೇರಳದ ವಿವಿಧ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ್ದೆ.ಎಲ್ಲಾ ದೇವ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ  ಕಾಣಿಸಿದ್ದು "ಹಿಂದೂಯೇತರರಿಗೆ ಪ್ರವೇಶವಿಲ್ಲ".ಇದು ಅಲ್ಲಿ ವಿವಾದವೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಯಮ ಪಾಲಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರವೇ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶ.
ಅದು ಬಿಡಿ, ಶಬರಿಮಲೆ ಅಯ್ಯಪ್ಪನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದ ಹರಿವರಾಸನಂ ಹಾಡಿದ ,ಗುರುವಾಯೂರ್ ಕೃಷ್ಣನ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯ ಹಾಡುಗಳನ್ನು  ಹಾಡಿದ ಕೆ.ಜೆ.ಜೇಸುದಾಸ್ ಅವರಿಗೇ ಇದುವರೆಗೆ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಇಂದಿಗೂ ಅವರು ದೇವರ ಹಾಡು ಹಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ಅವರಂತಹವರಿಗೂ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ  ದೇವಸ್ಥಾನ ಪ್ರವೇಶ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ಇದೆಲ್ಲಾ ಭಾರೀ ವಿವಾದ ಆಗಿಲ್ಲ.ಕೇರಳದ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಈ ಬಗ್ಗೆ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಲ್ಲ. ಅದೂ ಅಲ್ಲದೆ ಕೇರಳ ಅಂದರೆ ಅದು ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟ್ ರಾಜ್ಯ.ಹಾಗಿದ್ದರೂ ವಿವಾದಗಳು ಆಗಿಲ್ಲ, ಮಾಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ.ಕಾರಣ, ಅದು ನಂಬಿಕೆ ಹಾಗೂ ಶ್ರದ್ದೆಯ ಕೇಂದ್ರ.ಒಂದು ವಿವಾದವು  ಅನೇಕ ಮಂದಿಯ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ.ದೇವಸ್ಥಾನ ಎಂದರೆ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳು ಅಗತ್ಯ.ಅಲ್ಲದೇ ಇದ್ದರೆ  ದೇವಸ್ಥಾನ ಭಕ್ತರ ಸಂತೆ ಅಷ್ಟೇ.
ಮುಂದೆ ಬಂದಾಗ,
ಶಬರಿಮಲೆಯಲ್ಲಿ  ಅನೇಕ ಕೇರಳ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಮಾಹಿತಿ ಕೇಂದ್ರ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.ಈ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಅಲ್ಲಿಯ ಜನ ಹೇಳಿದರು, ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚು ಭಕ್ತಾದಿಗಳು ಬರುವ ಸಂದರ್ಭ, ಈ ಮಾಧ್ಯಮ ಕೇಂದ್ರಗಳೇ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಮಸ್ಯೆ ನಿವಾರಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಭಕ್ತಾದಿಗಳಿಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.ಎಲ್ಲೂ ಗೊಂದಲ ಆಗದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದರು.ಹಾಗಂತ ಅಲ್ಲಿ ತಪ್ಪುಗಳು ಇದ್ದರೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತವಾಗಿ ಹೇಳಿ ತೋರಿಸಿದರು, ವಿವಾದ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.ವಾದ ಮಂಡಿಸಲಿಲ್ಲ ಬದಲಾಗಿ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು.ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ, ಮಕರಜ್ಯೋತಿ ವಿಚಾರವಾಗಿ ಗೊಂದಲಗಳು,ಕಳೆದ ಬಾರಿ ಮಹಿಳೆಯರು  ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಇಡೀ ದೇಶದಲ್ಲಿ  ವಿವಾದ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದರೂ ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟ್ ನಾಡಿನ ಮೀಡಿಯಾಗಳು ಎಚ್ಚರ ವಹಿಸಿದ್ದವು ಎಂದು ಶಬರಿಮಲೆಯಲ್ಲಿನ ಜನ ಹೇಳಿದರು.ಕಾರಣ ಇಷ್ಟೇ, ಅದು  ನಂಬಿಕೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎಂದವು.
ನಾನು ಶಬರಿಮಲೆ ಯಾತ್ರೆ ಮಾಡುವ ವೇಳೆ ಗಮನಿಸಿದೆ, ಅಲ್ಲಿ ವಯೋವೃದ್ಧರು, ಅತ್ಯಂತ ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳೂ ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಿ, ದೇವರ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿ ವಾಪಾಸಾಗುತ್ತಿದ್ದರು.ಅಂದರೆ ಅದು ಅವರ ನಂಬಿಕೆ ಪ್ರಶ್ನೆ.ನಡೆದಾಡುವ ಶಕ್ತಿ ಭಗವಂತ ನೀಡುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ, ವಿಶ್ವಾಸವೇ ಅವರನ್ನು ಅಷ್ಟೂ ದೊಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.





ಮೂರು ದಿನ ಕೇರಳ ದೇವಸ್ಥಾನ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ಬಂದಾಗ,

ದೇವಸ್ಥಾನದ ಜಾತ್ರಾ ಮಹೋತ್ಸವದ ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ವಿವಾದ ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು.
ಅದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ  ಒಂಚೂರು ಹಿಂದೆ ಹೋಗಿ, ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಕುಕ್ಕೆ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ, ಧರ್ಮಸ್ಥಳ,ಈಗ ಪುತ್ತೂರು,ಸ್ವಲ್ಪ ಆಚೆ ನೋಡಿ, ತಿರುಪತಿ, ಶಬರಿಮಲೆ, ಕಟೀಲು, ಕೊಲ್ಲೂರು. . . .  ಹೀಗೆ ವಿವಿಧ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳ ವಿವಾದ ಕಾಣುತ್ತದೆ.ಎಲ್ಲೂ ಕೂಡಾ ತಾರ್ಕಿಕ ಅಂತ್ಯ ಕಂಡಿಲ್ಲ.ಕಾಣುವುದೂ ಇಲ್ಲ.ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ವಿವಾದಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ.ಜನರಲ್ಲಿ  ಗೊಂದಲ ಅಷ್ಟೇ.ನಂಬಿಕೆ ಮೂಲ ಅಸ್ಥಿರ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ ಅಷ್ಟೇ.
ದೇವಸ್ಥಾನದ ಅಂದರೆ ಅದೊಂದು ನಂಬಿಕೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ.ಅಲ್ಲಿ ಕಂದಾಚಾರಗಳು ಇದ್ದರೆ ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಬೇಕು ನಿಜ.ಆದರೆ ಮಾಡಲೇಬಾರದು ಎಂದು ನಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಅವರ ಮೇಲೆ ಹೇರುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಯಾರಿಗಿದೆ ?. ಒಂದಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಇಷ್ಟ ಇಲ್ಲದೇ ಇರಬಹುದು, ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲದೇ ಇರಬಹುದು.ಆಧರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಸಾವಿರ ಪಾಲು ಮಂದಿ ನಂಬುತ್ತಾರಲ್ಲಾ, ಅವರಿಗೆ ಮಾನಸಿಕ ನೆಮ್ಮದಿ  ಸಿಕ್ಕಿದೆಯಲ್ಲಾ, ಅದಕ್ಕೆ ಗೌರವ ನೀಡಬೇಡ್ವೇ ?.ಅವರವರ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಂಬಿಕೆ ಅವರವರಿಗೆ ಅಷ್ಟೇ.

ಇಲ್ಲೂ ಪುತ್ತೂರಿನಲ್ಲೂ ಅದೇ ಆಗಿರುವುದು.
ಜಿಲ್ಲಾಧಿಕಾರಿ ಹೆಸರು ಹಾಕುವುದುಕ್ಕೆ ಯಾರದ್ದೂ ವಿರೋಧ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಪ್ರಸಾದ ಸೇರಿದಂತೆ ಇತರ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ  ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳದೇ ಇರುವುದರಿಂದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆಯೇ ? ಎಂಬುದು  ಪ್ರಶ್ನೆ. ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿಯೇ ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಮರುಮದ್ರಣ ಮಾಡಿಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲಾ ?. ಏಕೆಂದರೆ ಅದೊಂದು ಶ್ರದ್ದೆಯ ಕೇಂದ್ರ ಹಾಗಾಗಿ ಭಕ್ತಾದಿಗಳ ಶ್ರದ್ದೆ, ನಂಬಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆತ ನೀಡಬಾರದು ಎಂದು ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಅನಿಸಲಿಲ್ವೇ? ಎಂಬುದೇ ಮೂಲಪ್ರಶ್ನೆ.
ಜಾತ್ರಾ ಉತ್ಸವಕ್ಕೆ ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಏಕೆ ಬೇಕು ಹಾಗೂ ಮುಸ್ಲಿಂ ಅಧಿಕಾರಿ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರೆ ತಪ್ಪೇನು ಎಂದು ಅನೇಕರು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ.
ನಿಜ, ಆದರೆ ,ಇಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣಾಧಿಕಾರಿಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಆಡಳಿತಾಧಿಕಾರಿಗಳು ಇರುತ್ತಾರೆ ಎಂದಾದ ಮೇಲೆ ಅವರೇ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರೆ  ಆಗಬಹುದಲ್ಲಾ ?. ಈ ವಿವಾದ ಮಾಡಿಸಬೇಕಾ ?. ಈಗ ಮಹಾಲಿಂಗೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣಾಧಿಕಾರಿ ಕಳೆದ ಬಾರಿ ಕುಕ್ಕೆ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಇಂತಹ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಆಗಲೇ ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತವಾದ ಮೇಲೂ ಈಗ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ವಹಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ  ಈಗ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ವಿವಾದಗಳು ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದೆಷ್ಟೋ ಜನರ ನಂಬಿಕೆಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ  ಇಂತಹ ವಿವಾದಗಳು ನಡೆಯಲೇಬಾರದು.ಏಕೆಂದರೆ ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ನಿಂತಿರುವುದು  ನಂಬಿಕೆಯ ಮೇಲೆ.ಈಗಂತೂ ಇಂತಹ ನಂಬಿಕೆಗಳ ಕೇಂದ್ರವನ್ನೇ ಅಲ್ಲಾಸಿ ಇಡೀ ಸಮಾಜವನ್ನೇ ಅಸ್ಥಿರ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.ಇದರಲ್ಲಿ  ಕೆಲವು ಮೀಡಿಯಾಗಳ ಪಾತ್ರವೇ ಹೆಚ್ಚು.
ಇನ್ನು  ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕಾನೂನು ಕಡೆಗೇ ಗಮನ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ.ಇಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡಾ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಏರಲಾಗಿದೆ. ಗೌರವಾನ್ವಿತ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಪುಗಳಿಗೆ ತಲೆಬಾಗಿ, ಅವರ ಸಲಹೆಯನ್ನೂ ಗೌರವಿಸುತ್ತಾ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಗತಿಗಳ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಧರ್ಮದ ಒಳಗೂ ಕೆಲವೊಂದು ಕಾನೂನು, ನಿಯಮಗಳು ಇದೆಯಲ್ಲಾ, ಅದುವೇ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪರಮಶ್ರೇಷ್ಟವಾಗಬೇಕಲ್ಲಾ ?.ಗಮನಿಸಿ,ಬೇರೆ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ  ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ನೀಡುವ ಬಾಕಿ ಇದ್ದರೆ ಧಫನ ಮಾಡಲೂ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ, ಧರ್ಮದ ಕಾನೂನೇ ಅಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.ಕೆಲವು ಧರ್ಮಗಳಿಗೆ ಅವರದೇ ಆದ ಕಾನೂನುಗಳೂ ಇದೆ.ಇದೆಲ್ಲಾ ತಪ್ಪು ಎನ್ನಲು ಆಗದು.ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಇಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ ಏಕೆ ವಿವಾದ ?

ಜಗತ್ತು ಬಹಳ ವೇಗವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ, ಜನರು  ಮಾನಸಿಕ ನೆಮ್ಮದಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಸಮಾಜ ಅಸ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿದೆ ಅಷ್ಟೇ.
ಸಮಾಜವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ಓಘದಲ್ಲಿ  ,ನಂಬಿಕೆ ಕಳಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೂ ಕನಸುಗಳು ಕಮರಿಹೋಗಿಲ್ಲ.



- - - -  - - - - ------------------------------------------------------------------